در گذشته بهرهوری شاخص تعیینکننده در سازمانها و واحدهای صنعتی بود؛ شاخصی که همچنان مطرح و بر آن تاکید میشود. اما باید گفت که این شاخص در دنیای امروزی تنها ۲۵ درصد نقش تعیینکننده در توسعه سازمانی دارد و ۷۵ درصد مربوط به نوآوری است که البته چندان در تمامی سازمانهای صنعتی جدی گرفته نمیشود.
از این رو نیاز است به جای تاکید بسیار بر شاخص بهرهوری بر شاخص نوآوری و خلاقیت نیز توجه شود. به عبارتی، باید نوآوری، اعمال سپس مدیریت شود. این موضوع باید برای تمامی واحدهای صنعتی و سازمانی لحاظ شود نهتنها سازمانهای دانشبنیان که شناختهشده هستند. در این راستا سازمانها یا واحدهای صنعتی میتوانند از خدمات نوآوری که در حوزه کسب و کار داده میشود استفاده کنند که نمود آن را در شبکه مراکز خدمات نوآوری شاهد هستیم. این شبکه به بدنه تمامی شرکتها و سازمانهای صنعتی وصل میشود و تمامی لایههای پنهان و متفاوت در بنگاههای اقتصادی را پوشش میدهد. به عبارتی، واحدهای صنعتی میتوانند کمبودهای خود را برونسپاری کنند و خدمات نوآورانه را از این شبکه بگیرند.
نکته دیگر اینکه شبکه مراکز خدمات نوآوری یک سازمان غیردولتی است که در سطح دانشگاه صنعتی امیرکبیر درحال اجرایی شدن است و میتواند تمامی بنگاههای اقتصادی را زیرپوشش خدمات خود قرار دهد بنابراین هر بنگاه اقتصادی یا واحد صنعتی که به فکر افزایش درآمد یا سودآوری خود است یا به افزایش دامنه رقابتپذیری خود در بازار تولید و مصرف میاندیشد میتواند نوآوری را در سازمان خود مدیریت کند و از خدمات این شبکه نهایت بهره را بگیرد.
نکته دیگر اینکه برای مدیریت نوآوری در سطح واحدهای صنعتی سازمانهای دولتی نمیتوانند پویا و کاربردی باشند. به عبارتی نمیتوانند خدمات نوآوری را برای بنگاههای اقتصادی دهند یا وسیله سنجش مناسبی برای میزان و اندازه آن باشند چراکه بروکراسی اداری و دولتی طویل و پرحجم است و نمیتوان بهوسیله آن از عهده پرداخت دستمزدها برآمد. نوآوری به افراد کیفی و کارآمد نیاز دارد و به طور قطع جذب سازمانهای دولتی نمیشوند.
داوود فدایی - استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر