نمایشگرهای دیجیتال از ۳قسمت ماژول یا نمایشگر، برد الکترونیکی پایه و منبع تغذیه تشکیل شدهاند.
گونهای دیگر از صفحههای دیجیتال، تابلوهای روان هستند که این نمایشگرها بهوسیله یک نرمافزار و پایگاه داده مرکزی کنترل و هدایت میشوند. این دسته از نمایشگرها قابل برنامهریزی هستند و به وسیله یک رایانه از مرکز میتوان تصاویر و نوشتهها و مطالب مورد نظر را نمایش و تغییر داد. گونهای دیگر از صفحههای دیجیتال، تلویزیون LED شهری است که قابلیتهای تلویزیون خانگی را دارد و اطلاعات و تصاویر در آن نشان داده میشوند. نحوه نمایش اینگونه نمایشگرها به طور رنگی و ترکیب رنگ (سبز، قرمز و آبی) و تکرنگ است. قطعات الکترونیکی این نوع نمایشگرها بهطور معمول از کشور چین وارد میشود، اما یراق و قابها در ایران تولید میشود. قاب دور تابلوهای رنگی برحسب طراحی مربوط از فلز یا پلاستیک ساخته میشود. این قابها متری نرخ گذاشته میشوند و نحوه فروش آن هم به دو صورت است؛ یا اینکه به شکل عمده در کارخانه تولید میشود یا به صورت تکسفارش و آگهی تولید و نصب، خدمات داده میشود. کارخانههای زیادی در بخش صنایع کوچک به تولید تابلوهای روان و نمایشگرهای الکترونیکی مشغول هستند و این صنعت رواج زیادی پیدا کرده است. تولیدیهای بسیاری در این بخش هستند و میتوان گفت بازاری رقابتی و اشباع شده دارد.
تمامی قطعات الکترونیک از چین یا کشورهای دیگر وارد میشود چراکه تولید آنها در ایران صرفه اقتصادی ندارد. به عنوان نمونه، تولید ماژول به صرفه نیست. اما طراحی و تولید قاب و مونتاژ تابلوهای روان در ایران انجام میشود. با این حال، قطعات الکترونیک و ترکیب ساخت آن پیچیده نیست و در داخل هم میشود تولید کرد ولی مانند بسیاری از قطعات الکترونیکی تولید این قطعات هزینه تمامشده بسیاری خواهد داشت و سودده و به صرفه نخواهند بود. نکته مهم اینکه فناوری نمایشگرهای دیجیتال ۱۰ تا ۱۲ سال است که به ایران راه پیدا کرده است. ۲ تا ۳ سال اخیر این صنعت در سایه پیشرفت فناوری، عمومیت بیشتری یافته است. در گذشته در نمایشگرهای دیجیتال فقط از فناوری تکرنگ استفاده میشد ولی درحالحاضر به صورت ترکیب رنگ و چند رنگ نمایش داده میشوند. در آیندهای نهچندان دور هم طراحی صفحهها جدیدتر و پیشرفتهتر خواهد شد و امید وجود دارد که این صنعت روزبهروز فناورتر شود.
صادق فیضآبادی - رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و تعمیرکاران تجهیزات الکترونیکی و حفاظتی