یکی از مخترعان شرکت‌های دانش‌بنیان می‌گفت با هزینه شخصی خود و همکارانش طرحی را عملی کرده‌اند و نتوانسته‌اند وام یا تسهیلاتی دریافت کنند.

هرچند برخی از صندوق‌های حمایتی در زمینه خدمات‌دهی به دانش‌بنیان‌ها یا نوآوران وجود دارد اما همواره مشکلاتی نیز هست تا جایی که گفته می‌شود دست و پای فناوری را بروکراسی می‌بندد. از این‌رو، همان‌گونه که تاکید می‌شود تعداد نخبگان افزایش یابد یا نخبگان مهاجر را به داخل کشور آوریم باید گفته شود که چگونه اعطای تسهیلات برای آنها آسان‌سازی شود. این تسهیلات می‌تواند در قالب وام‌های دانشجویی باشد یا از جانب صندوق‌های حمایتی که با هدف افزایش و رونق نوآوری و خلاقیت خدمات می‌دهند و شناخته شده‌اند. اما رفته‌رفته با وجود گسترش حرکت‌های نوپا و ایده‌پردازی در فضای صنعت و فناوری جای آن دارد که این صنف دارای اتحادیه شود یا حتی بانک جداگانه برای خود داشته باشد. به نظر می‌رسد که تضمین‌های مالی نخستین خواسته استارت‌آپ‌ها یا کسب‌وکارهای نوین باشد. از این‌رو، به موازات جهش و توسعه این نوع کسب‌وکارها نیاز است که مجمع و انجمن جداگانه و بانک تامین مالی داشته باشند. این رویکرد می‌تواند آنها را مورد قبول جامعه قرار دهد. حال شاید این ایده به زودی قابل عملی شدن نباشد اما در آینده‌ای نه‌چندان دور شرایط به سمت و سویی می‌رود که ساماندهی و سازماندهی در انجمن‌ها مالی و حمایتی فناوران و نوآوران نخستین گام توسعه‌بخش برای آنها باشد چراکه این‌گونه مجامع و مراکز می‌تواند ریسک سرمایه‌گذاری را در حوزه‌های فناوری و صنعتی کاهش دهد. به علاوه اینکه امکان تجاری‌سازی ایده‌ها و حتی تجاری‌سازی با وجود مراکز حمایتی ویژه و یک بانک مجزا آسان‌تر خواهد بود.

صفیه رضایی - روزنامه‌نگار