گروه صنعت: معاون پژوهشی و فناوری دانشگاه علم و صنعت ایران گفت: پس از برجام، چشمانداز روشنی پیش روی توسعه علمی کشور گشوده شده که باید از این شرایط در جهت تعامل سازنده استفاده کرد و تا امروز تاثیرات برجام روی دانشگاهها در زمینه ارتباطات علمی، تامین تجهیزات و خدمات فنی نمایانگر شده بود.
تورج محمدی به مناسبت فرا رسیدن یک سالگی برجام در گفتوگو با ایرنا اظهار کرد: در دوره گذشته و شرایط تحریم، محدودیتهای جدی به کشور تحمیل شد که اثرات خود را در بسیاری از بخشها برجای گذاشت و دانشگاهها هم از آن بینصیب نبودند. تاثیرات منفی برجام روی دانشگاهها در زمینه ارتباطات علمی، تامین تجهیزات و خدمات فنی و حتی انتشار و ارزیابیها و انتشار مقالات علمی نمایانگر شد به طوری که وقتی استادان ما برای عرضه دستاوردهای خود با بعضی مجلات بینالمللی مکاتبه میکردند با این توجیه که ایران در تحریم است با جواب منفی سردبیران این نشریات روبهرو میشدند. علاوه بر تمام لطمههایی که از این مباحث نرمافزاری به توسعه علمی کشور وارد شد در بخشهای سختافزاری نیز دچار لطمههایی شدیم زیرا با توجه به سرعت رشد فناوری، مراکز علمی و پژوهشی دنیا به سرعت در حال پیشرفت هستند و ما برای اینکه پابهپای آنها پیش برویم نیازمند استفاده از تجهیزات و ابزارهای شبیه آنها هستیم درصورتی که در دوران تحریم، این امکان از مراکز پژوهشی و تحقیقاتی ما گرفته شده بود.
وی با بیان اینکه در فضای پسابرجام بخش قابل توجهی از محدودیتهای علمی سابق برداشته شده است ادامه داد: بهعنوان مثال در آن سالها، استادان ما حتی برای گرفتن ویزای برخی کشورها و شرکت در همایشها و برنامههای علمی آنها با مشکلات و محدودیتهایی روبهرو بودند که این موانع تا حدود زیادی برطرف شده است.
استاد دانشگاه علم و صنعت ایران تاکید کرد: البته طرفهای مقابل هم باید به تعهدات خود به کشور ما پایبند باشند و ما این اطمینان را داشته باشیم که درصورت عمل به تعهداتمان شاهد حسن نیت طرف مقابل خواهیم بود؛ در اینصورت میتوان در آینده نزدیک نسبت به جبران بخشی از لطمهای که به توسعه علمی کشورمان وارد شده، امیدوار بود. در مسئله برجام با یک فرآیند زمانبر مواجه هستیم و نمیتوان انتظار داشت به محض امضای یک توافقنامه به جای اول برگشت زیرا زیربناهایی وجود داشته که متاسفانه تخریب یا غیرقابل استفاده شده و باید از ابتدا ساخته شود.
محمدی به افزایش چشمگیر تعامل دانشگاههای ایران با دانشگاههای برتر کشورهای پیشرفته در ماههای اخیر اشاره کرد و گفت: در دوره پسابرجام، هریک از دانشگاههای برتر ایران از طرف وزارت علوم بهعنوان فوکال پوینت یا محل تماس سایر دانشگاهها با یک کشور توسعهیافته، انتخاب و معرفی شده است.
وی با یادآوری اینکه دانشگاه علم و صنعت ایران بهعنوان فوکال پوینت کشور آلمان تعیین شده، گفت: تاکنون جلسات و بازدیدهای دوطرفهای میان دانشگاه علم و صنعت و تعدادی دانشگاه مطرح آلمانی برگزار شده و درباره راهاندازی دانشگاه مشترک ایران - آلمان به توافق رسیدهایم و پیشبینی میکنیم که این کار بهعنوان یکی از دستاوردهای پسابرجام در یکی، دو سال آینده به نتیجه برسد.
محمدی افزود: البته برای همکاری دانشگاههای ایران با کشورهای اتریش، روسیه، فرانسه و ایتالیا هم فوکال پوینت تعیین شده و دانشگاه علم و صنعت ایران نیز از همین امسال برای اجرای دوره کارشناسی ارشد و دکترای مشترک با کشور فرانسه وارد عمل شده است.
وی موارد گفته شده را بخشی از اثرات کوتاهمدت پسابرجام دانست و گفت: از آنجا که توسعه باید همهجانبه باشد، ما هم باید آمادگی لازم را برای توسعه و پیشرفت علمی در خود ایجاد کنیم.
معاون پژوهشی دانشگاه علم و صنعت با بیان اینکه دانشگاهها برای تقویت زیرساختهایشان نیازمند کمکهای مالی دولت هستند، ادامه داد: به خوبی واقفیم که شرایط اقتصادی بسیار سختی را امسال تجربه میکنیم و دانشگاهها هم متوجه این تنگناها هستند و امیدواریم با فضای به وجود آمده، سال آینده سال پررونقی برای اقتصاد کشور باشد و دانشگاهها هم با تامین مالی لازم بتوانند نیاز تجهیزاتی خود را برای انجام پژوهش در مرزهای دانش فراهم کنند.
وی ابراز امیدواری کرد با تلاش دانشگاهیان و حمایت مسئولان، دانشگاههای ما بتوانند نقش خود را در سطح دانشگاههای تراز اول بینالمللی ایفا کنند. براساس هدفگذاری وزارت علوم باید تا ۲، ۳ سال آینده حداقل ۵ دانشگاه ایرانی در رتبههای تا ۲۰۰ دنیا قرار گیرند که هرچند هدف بلندپروازانهای به نظر میرسد ولی دور از دسترس نیست. با وجود ظرفیت و انگیزه بالای دانشگاهیان کشور چنانچه شرایط مناسب و ابزارهای پژوهشی لازم برای آنها فراهم باشد به طور حتم این هدف محقق خواهد شد.
معاون دانشگاه علم و صنعت اظهارکرد: شرایط تحریم موجب شد بخشی از سرمایههای خود که دانشجویان تحصیلات تکمیلی کشور بودند را از دست بدهیم و تعداد قابل توجهی از دانشجویان خوب ما بعد از اتمام دورههای کارشناسی ارشد درحالیکه آمادگی جدی برای فعالیتهای پژوهشی داشتند بهخاطر فراهم نبودن امکانات و زیرساختهای لازم از یک سو و جذابیتهای مراکز آموزشی و پژوهشی دیگر کشورها از سوی دیگر، عازم خارج کشور شدند. بسیاری از این جوانان ایرانی، انگیزه و علاقه به کار در وطنشان را دارند و اگر شرایط فعالیت و کار را برای آنها فراهم کنیم و مطمئن شوند کشور از دستاوردهای آنها استفاده میکند بخش قابل توجهی از آنها به کشور برمیگردند و دانشگاهها از ظرفیت آنها بیش از پیش استفاده خواهند کرد.
