کاهش سود سپردهها و تسهیلات بانکی که به تازگی از سوی بانک مرکزی ابلاغ شده، هر چند گام مهمی در جهت حمایت از تولید به شمار میرود اما همزمان با این حرکت لازم است تا در بخشهای تولیدی، فضا و شرایط برای سرمایهگذاری فراهم شود. نرخ سود سپردهها و تسهیلات به نوعی تابع یکدیگر بوده و باید بر اساس نرخ تورم محاسبه شود،
در این شرایط کاهش سود بانکی به تنهایی مشکلی از تولید حل نخواهد کرد بلکه تنها با کاهش سود، تولید توجیه بهتری خواهد یافت. باید پذیرفت که در شرایط کنونی کشور تولید، توجیه اقتصادی و جذابیت چندانی ندارد و در شرایطی که سپردهگذاری در بانکها، سرمایهگذاری و سود تضمینی محسوب میشود، بنابراین سیستم بانکی مکانی امن و دارای سودی ساده برای سپردهگذاران است که حتی مالیاتی به آن تعلق نمیگیرد. بر این اساس با توجه به شرایط موجود، در صورتی که سود بانکها بیش از ارقام مصوب کاهش یابد باز هم درصد زیادی از سپردهگذاران، پولهای خود را از بانکها خارج نخواهند کرد چراکه بازارهای تولیدی همچنان جذابیتی برای سرمایهگذاری ندارند. توجه به شرایط مشابه نیز ضروری است و باید دید امروز رقبا تسهیلات را با چه سودی دریافت میکنند زیرا در شرایطی که در کشورهای دیگر تسهیلات با سود صفر درصد و نهایت ۵ تا ۷ درصد دریافت میشود و تولیدکننده داخلی با حداقل ۱۸ درصد چنین تسهیلاتی را دریافت میکند، مشخص است که به نسبت اثرگذاری پول خام در تولید، این روند در نرخ تمام شده تولید تاثیر خواهد گذاشت. زیرا کاهش سود سپرده و همچنین تسهیلات باعث میشود که تولیدکننده با نرخ تمام شده کمتری محصولات خود را به بازارهای بینالمللی عرضه کند. در چنین شرایطی بازار خودرو برای دریافت تسهیلات راغبتر شده و تولیدکننده منابع مالی را ارزانتر بهدست میآورد و قطعهسازی که بتواند ارزانتر قطعه تولید کند به طور قطع خودرو را با نرخ تمام شده کمتری تولید کرده و در نهایت نرخ خودرو کاهش خواهد یافت اما در مقابل زمانی که مواد اولیه استاندارد در اختیار تولیدکننده قرار نمیگیرد و نقدینگی براساس عرف بینالمللی نبوده و همزمان سیستم اداری و بروکراسی بر اساس استانداردهای رقبا نباشد، نباید منتظر تولید با ارزش افزوده بالاتر، ضایعات کمتر و کیفیت بالاتر و رقابتی بود.
آرمان خالقی - عضو هیاتمدیره خانه صنعت، معدن و تجارت ایران
