واحدهای صنعتی برای اینکه بتوانند محصولاتی باکیفیت و قابل رقابت با محصولات خارجی تولید کنند باید از ناحیه درون‌سازمانی و قابلیت‌ها و توانمندی‌های درون‌سازمانی و نیز عوامل محیطی و فضای کسب‌وکار شرایط مساعدی را برای آنها فرض کنیم.

بیشترین تاکید نیز بر کنترل مدیران در فضای درون‌سازمانی است که می‌تواند نرخ تمام‌شده تولید محصولات و تجهیزات را کاهش دهد. برای کاهش هزینه‌های تولید نیز باید نیاز مشتری و بازار سنجیده شود، در داخل واحد صنعتی نیز باید بخش تحقیق‌وتوسعه و نوآوری به وجوداید و فرآیند تولید به نحوی مدیریت شود که به کانال‌های عرضه به خوبی برسد. به عبارتی، تولید به سمتی نرود که در نهایت به انبارداری محصولات تولید شده ختم شود و نرخ تمام‌شده تولید را سرشکن کند. به علاوه اینکه باید در بخش عرضه، برخی از هزینه‌ها مدیریت شود و از تکرار آنها جلوگیری شود. نکته دیگر اینکه مدیریت سنتی در واحدهای صنعتی نمی‌تواند فرآیند تولید را در جهت کاهش هزینه‌ها رهبری کند. از این رو، نیاز است که مدیریت واحد صنعت توانمند و ماهر باشند. استفاده از فناوری روز و بکارگیری دانش فنی هزینه‌های تولید را در این واحدهای صنعتی کاهش می‌دهد. یک مدیر متخصص می‌تواند در این شرایط تشخیص دهد که چه راهکارهایی را به کار بندد تا هزینه تولید را کاهش دهد. به عبارتی تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری مدیریت واحد صنعتی است که می‌تواند هزینه تمام‌شده تولید را کنترل کند. اگر مدیری نتواند به موقع فناوری مورد نیاز روز را تشخیص دهد و نتواند با هدف نوسازی تجهیزات به روز جایگزین تجهیزات فرسوده کند این موضوع باعث بالا رفتن نرخ تمام‌شده تولید خواهد شد.
حسین ساسانی - عضو انجمن مدیران صنایع