بهرهوری نیروی انسانی یکی از ۶ شاخص تعریف شده سازمان ملی بهرهوری در اندازهگیری میزان بهرهوری در واحدهای صنعتی است که شاید بتوان از آن به عنوان مهمترین شاخص بهرهوری نام برد.
این شاخصها شامل بهرهوری نیروی کار، درصد تغییر شاخص بهرهوری نیروی کار، شاخص بهرهوری سرمایه، درصد تغییر شاخص بهرهوری سرمایه و شاخص بهرهوری کل، درصد تغییرشاخص بهرهوری کل میشود اما آنچه در ارتقای شاخص بهرهوری نیروی انسانی اهمیت دارد موضوع آموزش و اطلاعرسانی است چراکه ارتقای شاخص بهرهوری نیروی انسانی بر ارتقای سایر شاخصهای بهرهوری نیز اثرگذار است. با توجه به اهمیت ایجاد توسعه پایدار اقتصادی در کشورهای در حال توسعه، بهویژه ایران و همچنین برآورد رشد جمعیت شهری و روستایی در بیشتر نقاط کشور همراه با ساختار درآمدی کم و متوسط، ایجاد اشتغال، زیرساختهای عمرانی، آموزش، بهداشت، خدمات اجتماعی و مهار آلودگی به مثابه مانع بزرگی بر سر راه توسعه پایدار اقتصادی است بنگاههای کوچک و متوسط فعال در بخشهای تولید و خدمات و تجارت بیشتر مشاغل را ایجاد خواهند کرد. اگر این بنگاهها و صنایع در شهرکهای صنعتی مستقر شوند از امکانات و خدمات زیربنایی این شهرکها به خوبی استفاده کرده و میتوانند از زیر ساختهای عمومی و مشترک، صرفهجویی در ساختوساز و تسهیلات و تاسیسات مشترک بهرهمند شوند و به نیروی کار ماهر نزدیک به شهرکهای صنعتی تسهیلات آموزشی و پژوهشی و سایر عوامل مهم تاثیرگذار نیز دسترسی خواهند یافت. با این حال چنانچه کارگران و استادکارانی که اکنون در واحدهای تولیدی و صنعتی مشغول کار هستند با علم روز آشنا شوند میتوان انتظار بهرهوری بهتر و تولیدات باکیفیتتری داشت. بنابراین رسیدن به شاخص بهرهوری مناسب در واحدهای تولیدی و صنعتی را میتوان با آموزش کارکنان و کارگران فنی و تخصصی دستیافتنی کرد. اگر نیروی انسانی شاغل در واحدهای صنعتی در کار با دستگاههای مورد استفاده مهارت کافی داشته باشد میتوانند بر کاهش هزینههای تولید، نرخ تمامشده محصول، بهرهوری انرژی و... اثرگذار باشند.
زینب عبدی - روزنامهنگار
