رشته‌های بین‌رشته‌ای همچون طراحی صنعتی و بسته‌بندی به یک واسطه‌ای نیاز دارند که بتواند آنها را در دل صنعت و دانشگاه بارها تعریف و بازتعریف کند.

این واسطه‌ها می‌توانند در قالب تشکل‌های حامی ظهور یابند. البته ایجاد تشکل‌ها و انجمن‌های صنعتی که بتواند همراه و یاریگر واحدهای صنعتی باشد همواره مورد نقد جامعه صنعتی و تولیدی کشور قرار گرفته است. از این نظر که از ضعف فرهنگ کار و همکاری گروهی در کشور ما انتقاد می‌شود تا جایی که این عامل را پاشنه آشیل فعالیت‌های جمعی صنعتی در قالب تشکل‌های صنعتی می‌دانند. به عبارتی، در کنار مزایا و اهمیتی که تشکل‌های صنعتی دارند باز هم چالش‌هایی وجود دارد که مانع شکل‌گیری پیوسته نهادها و تشکل‌های صنعتی می‌شود. صحیح است؛ فرهنگ ما اجازه کار گروهی و تشکلی را کمتر به ما می‌دهد. از این رو به جرات می‌توان گفت تا فرهنگ کار گروهی در کشور ما اصلاح نشود توسعه تشکل‌های صنعتی قابلیت اجرایی قوی ندارند. از این رو، هر چقدر از مزیت‌ها و محاسن توسعه تشکل‌های صنعتی برای تعمیق و توسعه بازار سخن بگوییم فایده‌ای ندارد. با این حال، توسعه بازار مصرف محصولات در ابعاد داخلی و خارجی از جمله موضوعات مهمی است که همواره جامعه صنعتی روی آن متمرکز می‌شود. عده‌ای از راهکارهای توسعه این بازار مصرف می‌گویند و عده‌ای از موانعی که می‌تواند سد راه تولیدکنندگان باشد. با این حال، هدف وقتی تولید صادرات‌گرا باشد باید بازار مصرف را شناخت و برای آن برنامه‌ریزی کرد. یکی از راه‌حل‌هایی که برای بسترسازی توسعه بازار مطرح می‌شود استفاده از مزیت‌ها و نفوذ تشکل‌ها و انجمن‌های صنعتی است. تشکل‌هایی که می‌توانند در قالب دولتی یا غیردولتی پیش روند و منافع واحدهای صنعتی را مطرح کنند. این تشکل‌ها که به طور معمول از اعضای فعال جامعه صنعتی تشکیل شده‌اند می‌توانند راه توسعه را برای صنعتگران باز کنند. اما در چینش این تشکل‌های صنعتی در صحنه تولید و رقابت اندکی اما و اگر هست چراکه با وجود مزایایی که این انجمن‌های خاص دارند باز هم تشکیل آنها با موانعی رو به رو است. اما هر چه باشد همگان بر اهمیت نهادسازی در بستر صنعتی تاکید دارند. به ویژه که این بستر می‌تواند صنایع و دانشگاهیان را در کنار همدیگر قرار دهد.

امید افخمی -  دانش‌آموخته رشته مهندسی عمران