بر اساس پیششرطهای وزارت صنعت، معدن و تجارت برای خودروسازان خارجی در امر داخلیسازی قطعات، دستیابی به ۸۰درصد بومیسازی، زمانبندی مشخصی ندارد.
روند مذاکرات و قراردادهای همکاری با قطعهسازی به نحوی نبوده که بتوان بهسرعت به ۸۰درصد داخلیسازی دست یافت و آنچه جریان داخلیسازی را طولانیتر میکند مراحل تولید خودروسازان خارجی است که منظور، مراحل تولید اولیه، تولید ثانویه و تولید انبوه یک و دو است که هرکدام از این مراحل باید ۶ ماه فاصله زمانی را برای هر مدل خودرویی طی کند. بنابراین اگر قطعهساز نتواند قرارداد لازم را برای داخلیسازی منعقد کند یا شرایط لازم را برای آغاز تامین مهیا کند اینطور نیست که هر زمان به تولید برسد بتواند قطعه را ارائه دهد و بهطورقطع این زمان مرتب به تعویق میافتد و این خود یکی از مباحث طولانیتر شدن جریان داخلیسازی است. موضوع بعدی که در جریان داخلیسازی وجود دارد تمایل خودروسازان خارجی برای استفاده از زنجیره تامین خودشان است بهطور طبیعی خودروساز فرانسوی زمانی که خودرویی را در ایران تولید میکند منفعت ملی او ایجاب میکند تا زمانی که میتواند، قطعات مورد نیاز را از زنجیره تامین خود خریداری کند تا هنگامیکه قطعات در کشور تولید شوند.بنابراین با راهکارهایی چون ایجاد بندهایی در قراردادها باید زمان پایانی تولید هر قطعه معین شود چراکه امروز مشاهده میشود زمانیکه خودروساز از تامین قطعه داخل رضایت نداشته باشد آن را از خارج تهیه میکند.انتظار میرود با تعریف راهکارهایی از جمله ایجاد کمیتههای مشترک داخلیسازی از طرف دولتمردان، قطعهسازان و خودروسازان، بندها و شرایطی مدون تبیین شود تا داخلیسازیها با زمانبندی مشخص حرکت کند.
پیمان یزدانبخش - عضو انجمن سازندگان قطعات و مجموعههای خودرویی
