رضا رضایی - رئیس انجمن سازندگان قطعات و مجموعههای خودرو: خودروسازان ایران در شرایطی به لطف توافق هستهای و برجام، خود را در مسیر توسعه میبینند که بدون توجه به صنعت قطعه نمیتوان این مسیر پر پیچ و خم را طی کرد.
امروز اگر به قطعهسازی توجه مالی و معنوی نشود، فرو خواهد ریخت اما اگر از این صنعت حمایت شود، میتواند پشتیبان بزرگی برای خودروسازی کشور در پسابرجام باشد. چند ماه پیش مشارکتی مهم میان برخی قطعهسازان داخلی و یکی از شرکتهای قطعهساز معروف (فورشیا) فرانسوی انجام شد. این شرکت گردش مالی نزدیک به ۲۰میلیارد دلاری داشته و با خودروسازانی مانند رنو، پژو و فولکسواگن همکاری میکند و بر اساس قرارداد منعقد شده، قرار است اگزوز برخی محصولات جدید خودروسازی کشور و نیز صندلی برخی خودروهای حال و آینده داخلی را تامین کنند. چنین اتفاقی نشان میدهد برجام توانسته تا حدی اثر خود را روی قطعهسازی کشور برجای بگذارد. با این حال هنوز برای ورود شرکتهای جدید و مشارکتهای دیگر، ظرفیت وجود دارد. برای نمونه شرکت فولکس واگن خواستار تامین برخی از قطعات محصولات خود (آنها که قرار است در ایران تولید کند) بهوسیله قطعهسازان داخلی است بنابراین مطمئن باشید قطعهسازی ایران با وجود مشارکتهای بینالمللی و رفع مشکلات و اصلاح قوانین کار، بیمه و همچنین سیستم بانکی، میتواند ضمن جذب فناوریهای جدید و تولید محصولاتی باکیفیتتر، به جایگاه مناسبی در صادرات نیز دست پیدا کند.
اصلاح قوانین، در جذب شرکتهای خارجی بسیار موثر است زیرا حاضر نیستند برای یک دلار از پول خود خطر کنند. خودروسازان و قطعهسازان خارجی برای حضور در ایران، ابتدا آدیتهای لازم را انجام میدهند و در صورت دریافت پاسخی مثبت، اقدام به سرمایهگذاری میکنند.
با این شرایط اگر میخواهیم در پسابرجام، سرمایه خارجی جذب صنعت کشور بهویژه قطعهسازی شود، ابتدا نیاز به اصلاح قوانین داریم. همچنین مشارکتهای خارجی نیاز به سرمایه دارد و انتظار میرود دولت به قطعهسازان برای تقویت بنیه مالی آنها که در دوران تحریم ضعیف شده، کمک کند.
اگر تسهیلات ارزانتر (کمبهره) در اختیار فعالان این صنعت قرار گیرد بهطورقطع اگر چنین اقدامی انجام شود، ۲۰ تا ۲۵درصد از قطعهسازان داخلی میتوانند با توجه به سطح بالای توانمندی خود، در مدت دو سال در جمع تامینکنندگان جهانی خودرو قرار گیرند. امروز یکی از مشکلات اصلی قطعهسازی ایران، قدیمی بودن ماشینآلات است از اینرو اگر تسهیلات با بهره کم پرداخت شود، میتوان نسبت به نوسازی خطوط تولید اقدام کرد. جدای از این موضوع، به پژوهش و توسعه نیز احتیاج است که در سایه دریافت تسهیلات کمبهره، این اتفاق رخ خواهد داد.
