در جوامع صنعتی بیمه یکی از ارکان موثر بر صنعت و موتور محرکه اقتصاد است. هر کارآفرین یا سرمایهگذاری که وارد صنعت میشود باید از یکسری تضامین برخوردار باشد.
این تضامین نیز از سوی سرمایهگذاران ایجاد نمیشود بنابراین باید سازمانها یا موسسههایی باشند که بتوانند این تضامین را ارائه کنند. به عبارت دیگر، این شرکتها با کاهش نرخ ریسک سرمایهگذاری کمک میکنند تا کارآفرینی با سهولت بیشتری انجام شود. درحالحاضر در ایران بیمههایی همچون بیمه مسئولیت، آتشسوزی، درمانی و... وجود دارد که سرمایهگذار به آنها برای شروع فعالیت بسیار نیاز دارد. این موضوعها ریسک سرمایهگذاری را کاهش میدهد تا با ضریب اطمینان بیشتری فعالیتها شکل بگیرد. متاسفانه هزینه بیمههای داخل کشور بسیار زیاد است و به نسبت بیمههای بینالمللی دریافتی بیشتری دارند اما کارآیی این بیمهها به نسبت بیمههای بینالمللی بسیار اندک است و نمیتوانند خدماتی که بیمههای بینالمللی میدهند را به صنعتگران ارائه کنند. به طور مثال، در دوبی میتوان از طریق شرکتهای بیمه، خودرو خریداری و اقساط را از این طریق پرداخت کرد. در صورت هرگونه آسیب به خودرو نیز شرکتهای بیمه ضرر و زیان خریدار را پرداخت میکنند اما در ایران در یک تجربه عینی وقتی نیمی از کارخانه دچار آتشسوزی شد بعد از گذشت ۳ سال هنوز ضرر و زیان این حادثه را پرداخت نکردند. بیمههای داخلی به ظاهر درحال خصوصیسازی هستند اما ماهیت دولتی دارند و وابستگی آنها به بخشهای دولتی باعث شده تا هزینههای بیمهها بالا باشد. افزایش کارآیی بیمهها به رشد سرمایهگذاری منجر خواهد شد. پوششهای بیمه جزو الزامات سرمایهگذاری و کارآفرینی در هر کشوری است بنابراین باید با تنوع بخشیدن به خدمات بیمهای، کاهش هزینهها و ارتقای بازده، ریسک سرمایهگذاری در کشور را کاهش داد. در شرایط پساتحریم به دلیل حضور سرمایهگذاران خارجی بیمههای بینالمللی نیز در کشور حضور خواهند داشت و با افزایش رقابت در بیمهها به طور قطع وضعیت بیمه کشور متحول خواهد شد. البته با توجه به شرایط کشور امکان استفاده سرمایهگذاران داخلی از بیمههای بینالمللی اندک است مگر در صورتی که وارد همکاریهای مشترک با سرمایهگذاران خارجی شوند.
ابوالفضل روغنیگلپایگانی - رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی ایران




