نظام بانکی کشور به عنوان اصلیترین پشتوانه مالی واحدهای صنعتی امروزه با معضلهای بسیاری روبهرو است.
پس از اینکه دولت سود بانکی را کاهش داد بسیاری از مردم سرمایههای خود را از بانک بیرون بردند و این موضوع باعث شد نقدینگی و سرمایه موجود در بانکها به شدت کاهش یابد. این اتفاق در حالی رخ داد که کارشناسان و دولتمردان تصور میکردند سرمایههای خرد مردم در بخش تولید و صنایع کوچک هزینه شود اما اینطور نشد.
بر اساس آنچه کارشناسان اقتصادی پیشبینی میکردند، کاهش سود بانکی قرار بود سرمایههای اندک را در بخش صنایع کوچک و سرمایههای کلان را به بخش مسکن هدایت کند. با این حال، اینطور نشد و سرمایههای اندک و بسیار جذب بازار طلا و دلار شد.
بر این اساس، کاهش سود بانکی علاوهبر اینکه نابسامانی بازار سکه و دلار را به همراه داشت، باعث شد تا بانکها در تسهیلاتدهی هم با مشکلاتی روبهرو شوند. از دیگر موضوعهایی که در این زمینه مطرح است، به افزایش سپردهگذاری در بانکها مربوط میشود. در شرایطی که سود بانکی به ۱۵ درصد رسیده، بخشی از سرمایه مردم از بانکها خارج شده است. در شرایط کنونی دو موضوع را باید رعایت کرد؛ نخست اینکه دولت باید بتواند نیاز صنایع و واحدهای تولیدی را به تسهیلات رفع کند. موضوع دوم نیز به کفایت سرمایه و رتبهبندی بانکها مربوط میشود.
اگر دولت بتواند طرح رتبهبندی بانکها را بر مبنای الگوهای جهانی راهاندازی کند، سرمایهگذاران و صنعتگران نیز بانک مورد نیاز خود را پیدا میکنند. علاوهبر این، یکی از موضوعهایی که در بانکها همیشه مطرح میشود، بحث بروکراسی است. امسال با توجه به اینکه حجم تسهیلات صنعتی نیز افزایش یافته است، دولت باید راهی برای کاهش بروکراسی در بانکها پیدا کند. در سالهای گذشته صنعتگران از این موضوع گلایههای بسیاری را مطرح کردند که به نظر میرسد زمان بررسی آن رسیده است.
وحید شقاقی / اقتصاددان
