شهرام شیرکوند - پژوهشگر اقتصادی: بیمه در لغت به معنای ضمانت است.
ممکن است از این ضمانت در زمان زیان و خسارت، بیکاری، ازکارافتادگی یا بیمه عمر و سرمایهگذاری استفاده شود، از این رو نخستین چیزی که با شنیدن واژه بیمه به ذهن افراد متبادر میشود، آسایش و امنیت خاطر است. به عبارتی بیمه نوعی تعاون و مشارکت و همیاری اجتماعی در زمان بروز حوادث بوده و راهکاری منطقی برای توسعه بهداشت روان شهروندان و پاسخگویی به نیازهای جامعه در مقابل بروز حوادث ناگهانی و غیرقابل پیشبینی است.
در حوزه کسب و کار، بیمه قادر است با ایجاد اطمینان در مجموعه فعالیتهای اقتصادی نقش کلیدی در توسعه اجتماعی و اقتصادی ایفا کند و در خانواده نیز بیمه در اصل به معنی ذخیره و اندوخته است. عاملی که ما را به استفاده از بیمههای مختلف وادار میکند، تمایلمان به بهتر ساختن وضع مادی و رسیدن به امنیت خاطر و آرامش است. بیمه ارتباطی به میزان درآمد ندارد و میزان آن یکی از عوامل نشاندهنده میزان توسعهیافتگی در جوامع است. به طور مسلم بخشهای مختلف کسب و کار در جوامع توسعهیافته توجه بیشتری به بیمه دارند. این اصل را میتوان به خانوادهها نیز تعمیم داد؛ به این معنا که خانوادههای مرفه از بیمههای بیشتری استفاده میکنند. با بررسی و مقایسه نمودار توسعه صنعت و توسعه بیمه در کشورهای پیشرفته درمییابیم که بیمه همواره به عنوان پشتیبان صنعت و اقتصاد کشور عمل کرده و در زمان بحران، صنعت و کسب و کار با تکیه بر بیمه به حیات و رشدشان ادامه دادهاند. بیمه درحقیقت تضمینکننده سرمایهگذاری در بخشهای مختلف تولید و کسب و کار بوده و موجب ریسکپذیری سرمایهگذاران و آحاد اجتماع میشود. توسعه صنعت بیمه در سراسر دنیا، ضرورت توجه بیشتر به این صنعت در کشور و فرهنگسازی در این زمینه را اجتنابناپذیر میکند زیرا بیمه در جامعه زیرساخت و بستر مناسبی برای رفاه شهروندان جامعه فراهم میکند. بیشک رفاه عمومی و بهداشت روانی از استانداردهای مهم در ایجاد امنیت روانی جامعه است و نمیتوان نقش آنها را در عرصه فرهنگ، اجتماع و اقتصاد نادیده انگاشت. کارشناسان و متولیان بیمه معتقدند فرهنگ بیمه در کشور هنوز فراگیر نشده و آحاد جامعه آشنایی چندانی با آنها ندارند و بیشتر مردم بیمه را با بیمه اجباری، شخص ثالث، بیمه بدنه یا خدمات درمانی میشناسند و آگاهی و اطلاع کافی درباره انواع خدمات بیمهای ندارند که با بهرهگیری از ابزارهای مناسب میتوان به ارتقای سطح آشنایی جامعه نسبت به صنعت بیمه پرداخت و فرهنگ بیمه را در جامعه نهادینه کرد. به طور کلی باید گفت توسعه صنعت بیمه به توسعه رفاه اجتماعی خواهد انجامید و با تبلیغات و اطلاعرسانی سطح آگاهی و دانش بیمهای تمام اقشار جامعه و آموزش سطح فرهنگ بیمه ارتقا مییابد و افراد جامعه با مفهوم بیمه و انواع خدمات و کاربری آن آشنا شده و با این باور که بیمه با جبران زیانهای اقتصادی ناشی از حوادث، هزینههای غیرقابل جبران را به هزینههای قابل جبران تبدیل میکند، انگیزه مردم نسبت به خرید بیمه بیشتر میشود و استفاده از بیمه گسترش خواهد یافت و در نهایت توسعه صنعت بیمه در کشور موجب گسترش رفاه اجتماعی شهروندان جامعه و مدیریت ریسک کسب و کار آنها میشود و نگرانی آنها نسبت به آینده کاهش مییابد. هرچند حق بیمه به ظاهر نوعی هزینه است ولی در حقیقت موجب کاهش هزینهها در بلندمدت میشود. بیمه، پس انداز پنهانی است و بخش کوچکی از درآمد ماهانه یک بنگاه اقتصادی یا یک خانواده است که تابعی از رونق و رشد فعالیتهای اقتصادی است اما در برخی مواقع و با توجه به نوع بیمهای که مشتری انتخاب میکند، بیمه نوعی سرمایهگذاری یا پسانداز و « درآمد خرج نشده » است یعنی میزانی از درآمد که ما آن را خرج نمیکنیم یا اموالی که بهعنوان بیمه سرمایهگذاری برای مصرف آینده کنار میگذاریم. جوامع سالم پیش از آنکه نیازمند آسایش باشند به امنیت روانی نیازمند هستند، زیرا در سایه امنیت روانی و اجتماعی است که هر هدفی دستیافتنی است از این رو توسعه خدمات بیمهای و پوششهای بیمهای موجب امنیت روانی و آرامش جمعی و توسعه اجتماعی و توسعه کسب و کار میشود.
