امیدرضا ریاحی - عضو هیات‌مدیره انجمن مشاوران حفاظت فنی و خدمات ایمنی کشور: تشکیل کمیته‌های مدیریت بحران در صنایع الزام قانونی ندارد.

حتی در معدود صنایعی که کمیته‌های مدیریت بحران وجود دارد یا برای کنترل حوادث تشکیل شده‌اند فعالیت آنها با پاره‌ای از مشکلات همچون تخصص پایین مسئولان امر مواجه است. ضعف قانونی در سازوکار فعالیت صنایع کشور باعث شده تا خلأ «کمیته مدیریت بحران» بیش از پیش احساس شود. کافی است به حادثه پتروشیمی بوعلی یا پتروشیمی بندر امام نگاهی بیندازیم و خسارات به بار آمده را بررسی کنیم. آنگاه لزوم تشکیل کمیته‌های مدیریت بحران در صنایع کوچک و بزرگ بیش از پیش برایمان نمود پیدا می‌کند.
در سازمان‌ها و ارگان‌های مختلفی چون پتروشیمی‌ها و صنایع فولاد کشور که بیش از هر مرکز و ارگان دیگری در کشور نیازمند کمیته مدیریت بحران هستند به طور معمول در مواقع اضطرار این کمیته فعال شده و قبل از اینکه به بار بنشیند از کار می‌افتد. اگر کمیته مدیریت بحران دائمی در این صنایع با افراد متخصصی که صلاحیت‌های لازم را دارند، تشکیل شود با استراتژی مشخص و اهداف معین می‌توان به میزان قابل ملاحظه‌ای از حوادث پیشگیری کرد و در مواقع بروز حادثه با تمهیدات مشخص و معینی به مقابله با آنها برخاست اما همین کمیته‌های مدیریت بحران لازم است با استراتژی مشخص و معینی فعالیت کنند.
لزوم داشتن برنامه مشخص، تعریف وظایف و هماهنگی وظایف تعریف شده با ستادها و کمیته‌های بالادستی همچنین انجام مانورها و تمرین وظایف عنوان‌شده در این کمیته از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. شاید مسئله الزام سازمانی برای تشکیل کمیته‌های مدیریت بحران در صنایع باعث بی‌توجهی و اهمیت کافی به این ستاد شده است. البته در برخی موارد در فعالیت کمیته‌هایی چون حفاظت فنی که با الزامات قانونی مواجه هستند نیز شاهد سهل‌انگاری هستیم.
از این‌رو لازم است کمیته‌های مدیریت بحران با کمیته‌های بهداشت کار در صنایع مختلف در تعامل و هماهنگی باشند که در چنین شرایطی نوعی تعامل سازنده پویایی در فرآیند فعالیت هریک از این کمیته‌ها را شاهد خواهیم بود. از دیگر مواردی که در روند فعالیت کمیته‌های مدیریت بحران به‌ویژه در صنایع کشور حائز اهمیت است حدود اختیارات این کمیته است.
کمیته‌های مدیریت بحران در صنایع باید از اختیارات کافی برخوردار باشد. در پایان لازم است کمیته‌های بهداشت کار، حفاظت فنی و مدیریت بحران همگی شانه‌های یک چرخ دنده باشند و تعامل و هماهنگی بین آنها چرخه‌های صنعت را از حیث پیشگیری و مقابله با بحران‌ها و حوادث به گردش درآورد.