مدتهاست کارشناسان بخش صنعتی تاکید میکنند که در بخشهای مختلف صنعتی چند نشان تجاری قوی را داخلیسازی و جهانیسازی کنیم که بتوانند رقیب موثری در مقابل کالاهای خارجی به شمار آیند. بهعنوان نمونه،
در زمینه لوازمخانگی گفته میشود که چرا تولیدکنندگان زیاد و غیرمتخصصی وجود دارد که نهتنها بازار متخصصان این صنعت را خراب کردهاند بلکه نمیتوانند کالای باکیفیت دراختیار مصرفکننده قرار دهد. همین موضوع باعث میشود که مصرفکننده برای خرید کالای خارجی تمایل پیدا کند با این تصور که تمامی کالاهای داخلی بیکیفیت است. این نکته را به این دلیل در اینجا عنوان میکنیم که اهمیت توجه به نشانهایتجاری برتر نمونه داخلی در عصر دیجیتال و فناوری بیش از پیش به نظر میرسد چرا که ایدههای فناور و خلاقانه را بهطور معمول کارخانهها و صاحبان صنایعی میتوانند محقق کنند که بتوانند برای محصولات هزینه کنند. در مقابل، این صنایع بیشتر برای بعد تبلیغات و بازاریابی وقت و هزینه میگذارند. در نتیجه به توسعه کسبوکارهای نوین نیز کمک میکنند تا کارگاههای زیرپلهای که مونتاژ میکنند و کمر ایدهپردازی و فناوری را در عرصه صنعتی خرد میکنند. آن زمان ذهنیت مصرفکننده داخلی نیز در این زمینه بهتر میشود. هر گاه نیز بخواهیم از تولید ملی حمایت کنیم، راحتتر است. اتصال فناوران و ایدهپردازان صنعتی به بخش تولید نیز آسانتر است از اینرو، ساماندهی بازار تولید میتواند چندان نتیجه سودمند داشته باشد.
نکته دیگر اینکه با رشد و گسترش مشاغل مجازی و کسبوکارهای فناورانه کیفیت بیشتر محل اعراب دارد تا کمیت. این دسته از مشاغل تمایل دارند کالای باکیفیت داخلی را تبلیغ کنند که خریدار دارد نه کالاهای پرتیراژ خارجی که بازار را گرفته است. از اینرو، به نظر میرسد بخش جدیدی در دل صنعت باید ایجاد شود به نام سیاستگذاری کسبوکارهای صنعتی که بتواند در کنار ساماندهی تولیدکنندگان رصد خوبی از نحوه تعامل آنها با خالقان کسبوکار نوین داشته باشد. بدون شک نیاز آینده صنعت و تولید کشور کیفیت محصولات است و این میسر نمیشود جز با ساماندهی ایدهها و تزریق آنها به دل صنعت. آن هم تولیدکنندگانی که بنام و صاحب کالای باکیفیت باشند.
صفیه رضایی - روزنامهنگار
