تشکل‌های بخش خصوصی مشاوران بخش دولتی هستند. از این رو دولت برای بهبود حضور و فعالیت این بخش باید لوایحی به مجلس شورای اسلامی دهد تا زمینه حضور و اظهارنظر بیشتر این بخش فراهم شود.

اقتصاد ما دولتی است و آن بخشی که به خصوصی موسوم است نیز درواقع تا ۸۰درصد خصولتی است. دولت نیز تمامی بخش‌های صنعت، تولید و تجارت را کنترل پدرانه می‌کند. در حالی که حضور تشکل‌های پویای اقتصادی بخش خصوصی می‌تواند مکمل فعالیت‌های بخش دولتی باشد. زمانی که تمامی بخش‌های اقتصادی دولتی باشد رقابت و نوآوری به وجود نمی‌آید. این‌گونه است که بخش مونتاژ قوی‌تر از بخش تولید واقعی می‌شود. درحالی که اگر تشکل‌ها و بخش‌های خصوصی اقتصادی زمینه فعالیت بیشتری داشته باشند ادبیات خصوصی‌سازی واقعی تعریف و بازتعریف می‌شود. دولت نباید در تجهیز و مدیریت سرمایه تشکل‌های بخش خصوصی کنترل یا مداخله‌ای داشته باشد بلکه باید اجازه دهد بخش خصوصی کار خود را انجام دهد و نگاه پدرانه را از سر بخش خصوصی بردارد.

ناصر شایان -  عضو هیات‌مدیره سندیکای برق ایران