پیدا کردن حلقههای گمشده ارتباط بین صنعت و دانشگاه خیلی کار سختی نیست و بهطور قطع هماهنگی کامل میان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و وزارت صنعت، معدن و تجارت را میطلبد
و اگر وزیر صنعت در سالهای آینده بخواهد قدمی اساسی در زمینه حل مشکلات صنعت بردارد باید به وزارت علوم به عنوان جایگاهی که در آن نیروهای صنعتی پرورش داده میشود نگاه جدیتری داشته باشد و حتی بازخوردها و تجربههای صنعتی این وزارتخانه باید سالانه در اختیار وزارت علوم قرار داده شود تا این وزارتخانه بتواند پژوهشها و دانشجویانش را در جهت نیازهای صنعت کشور همراستا کند. از برنامههای خوبی که در این زمینه درحال اجراست و امیدواریم فقط بعد تبلیغاتی نداشته باشد و به صورت جدی بدان پرداخته شود، برنامه کارورزی دولت است و میتوان به عنوان یکی از حلقههای گمشده بدان دل خوش کرد. این برنامه برای آن دسته از دانشآموختگان که دنبال محلی برای نشان دادن قابلیتهای خود و در عین حال تجربهآموزی میگردند، بسیار مناسب بوده و بهطور قطع تعداد زیادی از این افراد میتوانند با دانشی که در دانشگاه آموختهاند با هنرمندی و ارزشافزودهای که ایجاد میکنند، خود را به کارفرما تحمیل کنند. هر چند امیدواریم این برنامه به محلی برای سوءاستفاده برخی از کارفرماها تبدیل نشده و راهکارهای لازم در این زمینه اندیشیده شود. نکته دیگر اینکه اگر میخواهیم ارتباط بین صنعت و دانشگاه تقویت شود باید از مدل موفق وزارت بهداشت الهام بگیریم. وزارتخانهای که هم تحصیل هم کار دانشجویان را پوشش میدهد و میتوان گفت نمونه موفق یک ارتباط بین صنعت و دانشگاه است. از اینرو وزارت صنعت، معدن و تجارت نیز باید روی این مدل تامل بیشتری داشته باشد تا بتواند از متخصصان دانشگاهی زودتر و بهینهتر در عرصه صنعتی و تولیدی بهره بگیرد.
مهرداد سیفعلی - مدرس دانشگاه
