شکلگیری یک مجموعه تولیدی یا شرکت فناور از ابتدا به سرمایه اولیه نیاز دارد. البته صاحبان ایده میتوانند تعیینکننده این مسئله باشند که تامین سرمایه شرکت آنها از کجا باشد.
سرمایهای که میتواند از جانب نزدیکترین افراد به شرکت فناور تهیه شود یا شرکتهای ریسکپذیر به عنوان فرشتگان سرمایهگذاری در آن سهیم شوند. بدیهی است که صاحبان ایده میتوانند خدمات و تسهیلات لازم را از شعبات بانکی نیز دریافت کنند. در این میان یکی از بدترین شیوههای تامین مالی استفاده از خدمات دولتی است؛ چرا که اعطای وام و تسهیلات به شرکتهای فناور و صاحب ایده که در عین حال تخصص کافی را ندارند انبوهی از مقروضان بیهدف را در بازار به وجود میآورد. از اینرو، سرمایهگذاری بخش غیردولتی علاقهمند به حوزه فناوری موثرتر از اعطای وام دولتی است و خطر کمتری را به همراه دارد چرا که بخش خصوصی بیشتر سعی خواهد کرد در بازار مصرف خود را نشان دهد. از این رو فرهنگسازی برای حضور بخش غیردولتی در بخشهای فناوری و توسعه فناوری بسیار مطلوب است. نکته دیگر اینکه برخی از ایدهها ممکن است تا مدتها مورد تقاضای بازار نباشد یا مطلوب به نظر نرسد. از اینرو، این ایدهها تنها در مراکز دانشگاهی مجال رشد دارند. حال اگر برای رشد این ایده وام داده شود باید زمانی طی شود تا ایده به محصول تبدیل شود و در فرآیند بازار جا بیفتد. از اینرو، نباید انتظار داشت که بازگشت وام سریع باشد.
کیوان نقرهکار - مشاور توسعه و فرهنگسازی پروژههای کارآفرینی
