امروز در صنعت قطعه کشور از کارگر صفر تا فردی که دکترای رشته مرتبط را خوانده در حال فعالیت است اما در این میان قشر کارگر با حداقل تحصیلات دیپلم درصد بیشتری را به خود اختصاص داده است.

البته این امر در همه جای دنیا طبیعی است؛ اینکه آمار افراد تحصیلکرده کمتر از افراد با سطح سواد پایین باشد. بیشتر نیروهای انسانی فعال در واحدهای تولیدی صنعتی کارگران ساده‌ای هستند که با تجربه، کار را فرا گرفته‌اند اما هنگام کار آموزش‌های لازم نیز به آنها داده می‌شود. تحریم‌ها در امر آموزش و مهارت واحدها بی‌تاثیر نبود و در طول یک دهه گذشته به دلیل تحریم‌ها، صنعت کشور به لحاظ دانشی عقب افتاد در حالی که دنیا از حرکت در فناوری باز نایستاد و حرکت رو به جلوی خود را ادامه داد. اگر در مقابل فناورهای جدیدی که در پساتحریم به کشور ورود می‌کنند خود را پیدا نکنیم صنعت قطعه را در خود می‌بلعد. بنابراین ضرورت دارد در شرایط جدید مدیران و کارشناسان صنعت قطعه با برنامه‌های مدون از بستر به‌وجود آمده حداکثر بهره‌وری را داشته باشند و با تجربه گذشته اجازه ندهند مشکلات دوباره تکرار شود.در این میان رفتن به سوی صنعتی علمی و ارتباط نزدیک با مراکز آموزشی کمک بسیاری به طراحی و ساخت قطعات می‌کند به این ترتیب سهم قطعه‌سازان برای تامین قطعات جدید تضمین خواهد شد.

سعید صبوری - عضو هیات مدیره انجمن صنایع همگن نیرومحرکه و قطعه‌سازی کشور