یکی از مهم‌ترین راه‌های برون‌رفت از رکود و نجات کشور همان ایستادن پای تولید و مصرف کالای ایرانی است.

بیایید هم‌قسم شویم از این پس همه هزینه‌ها برای مصرف کالای ایرانی باشد تا:
۱- امکان اشتغال نیروی‌های جویای کار ایرانی به واسطه فعالیت پایدار و توسعه واحدهای تولیدی فراهم آید.
۲- تولید بیشتر کالای ایرانی به واسطه فروش، کسب سود و درآمد مکفی و تامین سرمایه در گردش مورد نیاز واحدهای تولیدی از این طریق فراهم شود.
۳- مدیران واحدهای تولیدی با در اختیار داشتن منابع لازم حاصل از فروش مناسب، امکان برنامه‌ریزی و تحقیق به منظور ارتقای کیفیت محصولات خود را داشته باشند.
۴- بخش قابل توجهی از منابع کشور معطوف به حل معضل‌های واحدهای تولیدی از جمله تامین سرمایه در گردش، نوسازی و توسعه آنها نشود و در بخش‌های ضروری دیگر مانند بهداشت و توسعه شبکه حمل‌ونقل عمومی هزینه شود.(سالانه حدود ۲۰ هزار میلیارد تومان تسهیلات بانکی)
۵- مدیران واحدهای تولیدی به دلیل دارا بودن نقدینگی کافی ناشی از وجود بازار فروش برای محصولات خویش به سمت استفاده از وام‌های بانکی سوق پیدا نکنند و گرفتار بازپرداخت سود غیراقتصادی و جرایم احتمالی و در نهایت حرکت به سمت کاهش تولید و تعطیلی نشوند.
۶- کشور به دلیل دارا بودن واحدهای تولیدی و صنعتی قوی که به دلیل ارتقای کیفیت و میزان نفوذ خود توانسته‌اند به صادرات محصولات اقدام کنند به سمت استقلال اقتصادی و افزایش درآمد ناخالص ملی حرکت کند.
۷- عدالت اقتصادی که کمرنگ است به واسطه رشد درآمد واحدهای تولیدی و به دنبال آن افزایش پرداختی به کارگران زحمت‌کش شاغل در بخش تولید و صنعت تا حدودی تحقق یابد.
۸- خودباوری، غیرت اقتصادی و معیشت آینده فرزندان‌مان را تقویت و تامین کنیم.
۹- توان بخش غیردولتی برای رقابت با برندهای منطقه‌ای و گسترش دامنه عرضه محصولات ایرانی ارتقا یابد.
۱۰- به دلیل افزایش اعتماد به شرکت‌های داخلی به واسطه افزایش ارزش سهام منبعث از بازار مناسب برای محصولات و در نتیجه ایجاد ثبات اقتصادی امکان هدایت سرمایه‌های سرگردان به سوی بازار سرمایه(بورس) و جلوگیری از افزایش کاذب نرخ دلار و... میسر شود.
محمدصادق محمدیاری / معاون اقتصادی صندوق ضمانت سرمایه‌گذاری صنایع کوچک