در قراردادهای جدید صنعت خودرو که پس از برجام بسته شد بارها عنوان شد خودروسازانی هستند که در بازار امریکا بازاری ندارند.
در خودروهای سنگین جز اسکانیا که بازاری در امریکا دارد در خودروهای سواری به طور عمده شرکتهایی در ایران حضور دارند(پژو و پژوسیتروئن) که در بازار امریکا حضور ندارند.خط اتصال آن اپل است که این مدل در واقع قطعات امریکایی مصرف میکند اما در بازار آنها فروش ندارد.
همچنین درباره شرکت رنو شاخه نیسان آن در امریکا فعالیت دارد و خود شرکت(رنو) بازاری در این کشور ندارد. بنابراین، تحریمها و فشارهای امریکا تاثیر مستقیمی بر این خودروساز ندارد اما به واسطه بحثهای مالی ممکن است وضعیت متفاوت شود زیرا احتمال مطرح شدن پیامدهای بسته شدن نقلوانتقالهای پول است که میتواند تاثیر بسیاری در بحثهایی که در توسعه صنعت خودرو مطرح است برای فرانسه به وجود آورد. در این زمینه ممکن است صنعت خودرو ایران با چالشهایی روبهرو شود حتی در بحث تولید محصولات موجود.
ضمن آنکه امروز خودروسازی وجود ندارد که ۱۰۰ درصد محصولات خود را در داخل تولید کند، معنی هم ندارد زیرا صرفه اقتصادی و محدودیت تیراژ صنعتگر را از حرکت به آن سو منع میکند.
همچنین خودروهای پسابرجامی مانند پژو ۲۰۰۸ تاثیر زیادی نه در اقتصاد ما و نه در اقتصاد فرانسه دارد. برای امریکا نیز مهم نیست. با این حال، موضوع این است که اگر نقلوانتقالهای مالی دچار مشکل شود در تولیدات پرتیراژ دچار مشکل خواهیم شد.
امروز در بحث مالی مشکلاتی وجود دارد. در واقع، حتی پس از برجام مشکلات بانکی رفع نشد و نقلوانتقالات به روند عادی برنگشت زیرا مسئله تنها موضوع هستهای نبود بلکه موضوع FATF و پولشویی نیز مطرح است که هنوز قانون آن در مجلس شورای اسلامی به تصویب نرسیده است. در بحث پولشویی ایران برای سایر کشورها پرخطر بوده و این موضوع تا رفع نشود حتی اگر تحریمی وجود نداشته باشد در بحث نقلوانتقال پول مشکل خواهیم داشت.
فربد زاوه / کارشناس صنعت خودرو
