برای دستیابی به توسعه، تاثیر صنایع و پیوستگی آنها به یکدیگر بسیار اثرگذار است. خودروسازی به عنوان یکی از صنایع استراتژیک با صنایع زیادی در ارتباط است. از این رو، پیشرفت صنعت خودرو زمینهساز توسعه سایر صنایع پاییندستی آن از جمله قطعهسازی است.
امروز صنعت قطعه کشور به دنبال روزآمدی و توسعه است و در این راستا سعی در راهیابی به بازارهای جهانی دارد اما بعضی مسائل داخلی و خارجی کارها را به هم گره زده است. در این بین نمیتوان سود اقتصادی تولید را نادیده گرفت. تورم هر سال و افزایش هزینههای تولید در کشور یکی از چالشهایی است که توسعهیافتگی را با مشکل جدی روبهرو کرده است. نوسانهای ارزی و تورم در کنار افزایش دستمزدها و هزینههای حملونقل و مسائل عمومی نرخ تمامشده را بالا برده است. رقابتی نبودن قیمتها در ادامه صادرات را با مشکل روبهرو میکند که بستری برای توسعه و سودآوری است.
زمانی که شرکت سودآور نباشد و حتی زیانده باشد دیگر انتظار توسعه از آن بحثی بیهوده است زیرا تولیدکننده سعی بر صرفهجویی هزینهها دارد و سرمایهگذاری انجام نمیشود و در ادامه، فعالیتها با تعدیل نیروی انسانی کوچک و کوچکتر میشود.
از سوی دیگر، در بازارهای بینالمللی شرکتهای خارجی اطمینان کافی به روابط تجاری با کشور ندارند و محتاطانه عمل میکنند. البته برای فروش محصول فعال هستند اما برای خرید بهاصطلاح، دست به عصا راه میروند. در نتیجه، نمیتوان انتظار داشت در این باره ارتباطات به سرعت برقرار شود.
صنعت قطعه نخست به بازار داخل خود متکی است؛ روندی که در تمام دنیا وجود دارد اما مازاد تولید برای بازار صادرات در نظر گرفته میشود. از این رو، توسعهیافتگی وابسته به صنایع داخلی است زمانی که فعالیت صرفه اقتصادی نداشته باشد تفاوتی نمیکند در بازار ایران یا خارج، رقابت دشوار خواهد شد.
علی جهانافروز - کارشناس صنعت قطعه
