نظام بیمهای کشور هم از نظر تامین مالی و هم از نظر تنوعبخشی و ابزارسازی برای پوشش ریسک سرمایهگذاری نتوانسته جایگاه خوبی در اقتصاد کشور پیدا کند.
این در حالی است که با توجه به نظام اقتصادی پیشبینیناپذیر ایران برای پروژههای سرمایهگذاری باید توجه بیشتری نسبت به سایر کشورها به موضوع بیمه شود. در کشوری که نرخ ارز، نرخ سود بانکی و نرخ تورم مدام در تغییر است ریسک سرمایهگذاری بالاست. در چنین شرایطی بیمه نقش مهمی ایفا خواهد کرد. البته ورود بیمه در یک اقتصاد پیشبینیناپذیر به کار مطالعاتی نیاز دارد تا چگونگی و میزان سودآوری بیمهها نیز مدنظر قرار گیرد. نظام بیمهای کشور هنوز ساختار مناسب برای تامین مالی پروژههای سرمایهگذاری و نیز کاهش ریسک سرمایهگذاری را پیدا نکرده است. برای ورود سرمایه به بخش تولید اعم از خارجی و داخلی تقویت نظام بیمه از ضرورتهای حیاتی صنایع است. در نتیجه دولت اگر در پی ورود سرمایهگذار خارجی است باید ریسکهای ناشی از تغییر و تحولات بینالمللی، ساختار اقتصاد داخلی و... را از طریق نظام بیمه کاهش دهد. در کشورهایی همچون امریکا و ژاپن که مولفههای اقتصادیشان در سالهای طولانی ثابت است نقش تاثیرگذاری بیمه به نسبت تاثیری که بر اقتصادهایی همچون ایران دارد، کمرنگتر است. کاهش ریسک سرمایهگذاری به مولفههای دیگری همچون ثبات در قوانین و مقررات نیاز دارد و این بیثباتی باعث کماثر شدن قوانین در فضای اقتصادی کشور میشود. در نظام بیمه ایران باید برمبنای قانون اساسی و قوانین بالادستی تغییر و تحولات وسیعی رخ دهد. از آنجا که بیمه نیز فعالیت بنگاهداری بوده و به سود وابسته است تعادلبخشی به نظام بیمه در این شرایط کار دشواری است به همین دلایل ورود شرکتهای بیمه بینالمللی به ایران با سختیهایی همراه خواهد بود و قاعدتا این شرکتها سرمایهگذاریهای خارجی را بیمه خواهند کرد.
وحید شقاقی - اقتصاددان




