بانکها در ایران مانند دیگر کشورهای دنیا با بخش تولید همراه نیستند و دلیل اصلی این موضوع به شبکه بانکداری در کشور مربوط میشود.
از طرفی، در نظام بانکی ایران سود بالایی تعریف شده و کاهش این سود کار بسیار دشواری است. از طرف دیگر نیز شبکه بانکداری ایران بسیار وسیع است که شاید به این وسعت نیاز نباشد. در شرایط کنونی با وسعتی که بانکهای ایرانی دارند طبیعی است کاهش سود برای بانکها منطقی نباشد چراکه آنها هزینههای بسیاری دارند و با کاهش سود بانکی در هزینههای خود به مشکل برمیخورند. این در حالی است که سود بالای بانکی برای بخش تولید منطقی نیست و سرمایه را از محل اصلی خود دور میکند. با پرداخت تسهیلات با سود ۱۸ تا ۲۷ درصدی واحدهای صنعتی و تولید نمیتوانند روی پای خود بایستند و با کالاهای مشابه خارجی رقابت کنند. باید این موضوع را در نظر داشت که در سیاستهای کلان کشور کاهش تعرفههای وارداتی دیده شده و اگر سود بانکی کاهش نیابد پس از کاهش تعرفههای وارداتی بسیاری از محصولاتی که امروزه در ایران تولید میشود در رقابت با محصولات خارجی از رده خارج میشوند.
همچنین از دیگر مشکلات اساسی کشور این است که تولیدکنندگان به فردای خود امیدوار نیستند. بر اساس جلسههای برگزارشده اعلام شد نباید سود سپردهگذاری در بانکها از ۱۵ به ۲۰ یا ۲۷ درصد افزایش یابد. بانکها عادت کردهاند که سپردهگذار در مقابل سود پرداختی از سوی بانک سپردهگذاری کند و بانک نیز این مبلغ را با درصد سود بالاتر به صورت وام به متقاضیان پرداخت کند تا هزینههای خود را پوشش دهد. با این شرایط که بانکها به صورت تضمینی ۲۰ درصد سود پرداخت میکنند کسانی که نقدینگی دارند هرگز در کارهای تولیدی و سرمایهگذاری که بین ۱۰ تا ۲۰ درصد سود دارند، شرکت نمیکنند. باید بپذیریم بانکداری در کشور این مشکلات را دارد و مسیر سرمایه به دلیل مشکلات شبکه بانکی از بخش تولید خارج شده است.
ولی ملکی - عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی
