«تحریم» باعث عقب ماندگی کلی کشور از فناوری و تمام پیشرفتهای دنیای مدرن میشود و برای جبران خسارتهای ناشی از آن جایگزینی وجود ندارد. به شکل کلی تحریمها شرایطی برای ایران ایجاد کرده که بسیاری از فرصتهای ما را از بین میبرد.
همواره یکی از مشکلاتی که در زمینه تحریمها وجود دارد این است که تحریمها باعث میشود تصمیمها با سرعت تمام و تدافعی اتخاذ شود و امکان تصمیمگیری بر مبنای فرصت را از بین ببرد. در ایران نیز شرایط به اینگونه است؛ تحریمها سالهاست امکان تصمیمگیری در معنای واقعی را از بین برده است.
درحالحاضر در رسانهها و مجامع علمی پیشبینی میشود با توجه به تحریمها نفت خام در عرصه بینالمللی نرخ ۱۰۰ دلار برای هر بشکه را نیز پشتسر بگذارد، این افزایش با توجه به آنکه نرخ نفت خام در قانون بودجه سالانه امسال ۴۵ دلار تعیین شده است شاید مشکلات نفتی ایران را تا حدودی کاهش دهد اما این افزایش درآمدهای نفتی نباید ولخرجی دولت را افزایش دهد و صرف پوشش دهی ندانمکاریها شود. ریشه اصلی مشکلات اقتصادی آن گونه که برخی تحلیل میکنند در تحریمها نیست که با افزایش نرخ نفت خام در عرصه بینالمللی تمام مشکلات اقتصادی و بحرانهای موجود نیز حل شود. مسئولان باید درک درستی از مشکلات اقتصادی کشور داشته باشند و برای سیاستهای مالی و پولی، بحرانهای ارزی چاره بیندیشند چراکه هرگونه تغییر در سیاستهای مالی و ارزی بر تولیدکنندگان و مصرفکنندگان اثر میگذارد. باید تجمیع سیاستهای بلندمدت در ارتباط با نفت انجام شود. این مشکلات در دولتهای پیشین نیز وجود داشته است اما اینکه نرخ دلار در طول یک سال ۵ برابر شود مشکلی است که پایه آن به شکل مستقیم به تحریمها مربوط نمیشود.
محمدقلی یوسفی - عضو هیاتعلمی دانشکده اقتصاد علامهطباطبایی
