بیکاری جوانان، پایینبودن سطح رفاه اجتماعی و توسعه نامتوازن منطقهای و نبود نقشه راه برای شکلگیری توسعه کارآفرینی از مواردی است که ایجاد اشتغال پایدار در کشور را ضروری میکند.
غایببودن بخش مولد در اقتصاد کشور و سهمبری ناعادلانه عوامل در زنجیره ارزش، اقتصاد کشور را با چالش روبهرو کرده است. محققنشدن اهداف اشتغالزایی بهدلیل نبود اکوسیستم کارآفرینی و همچنین نبود رویکرد توسعه شبکهای کارآفرینی، یکی از معضلهای بزرگ حوزه کارآفرینی و اشتغال شناخته میشود. راهکار توسعه کارآفرینی و اشتغال پایدار در توسعه بنگاههای خرد، کوچک و متوسط همراه با رویکرد توسعه شبکهای است بنابراین، این بنگاهها باید با این رویکرد در زنجیره جهانی ارزش حضور پایدار داشته باشند تا از طریق مشارکت بخش خصوصی و دولتی بتوان اکوسیستم پویا و فعال کارآفرینی را ایجاد کرد. اقتصاد دولتی با نظام برنامهریزی متمرکز، تخصیص بودجه مبتنیبر گستردگی جغرافیایی و نظام بانکی و پولی نامناسب و نظارت مبتنیبر مچگیری ازجمله معضلات کلانی است که در اقتصاد وجود دارد. در حالی که برای توسعه بنگاههای خرد، کوچک و متوسط باید نقشه راه توسعه در سطح ملی تدوین شود سپس براساس مزیتهای منطقهای طرحهای توسعه استانی تدوین و پروژههای توسعه این بنگاهها در سطح ملی با رویکرد توسعه شبکهای اجرا شود. رویکردهای توسعهای در عصر جدید براساس رویکرد شبکهای و همکاری بهجای رویکرد منفرد و غیرشبکهای تعریف میشوند همچنین رویکرد مداخله و حمایت مستقیم دولت در راه توسعه باید جای خود را به رویکرد و حمایت غیرمستقیم دهد تا بتوان در مسیر توسعه گام برداشت و ظرفیتهای اشتغال و کارآفرینی را بالا برد. با این حال نقشه راه برای شکلگیری توسعه کارآفرینی وجود ندارد و بیکاری جوانان، پایینبودن سطح رفاه اجتماعی و توسعه نامتوازن منطقهای از پیامدهای آن است همچنین غایببودن بخش مولد در اقتصاد کشور و سهمبری ناعادلانه عوامل در زنجیره ارزش، اقتصاد کشور را با چالش روبهرو کرده است. در ایران نیز با توجه به اینکه از آغاز دهه حاضر نقش شبکهها در زندگی اجتماعی و اقتصادی مردم روزبهروز پررنگتر شده و با عنایت به دانش و تجربههایی که از این راه کسب شده، میتوان گفت اکنون وقت آن رسیده که قلمرو اقتصاد و کارآفرینی را نیز از منظر شبکهها بنگریم و ببینیم چگونه میتوانیم با استفاده از دانش شبکهها زمینه افزایش قدرت کارآفرینی، ماندگاری بنگاههای نوپا، اشتغال بیشتر و درنهایت توسعه اقتصادی را فراهم کنیم. بنابراین با توجه به ظرفیتهای شهرکها و نواحی صنعتی در توسعه و ایجاد اشتغال باید در نظر داشت که راهاندازی بنگاههای کوچک و متوسط با کمترین هزینه در ایجاد اشتغال پایدار تاثیرگذاری است همانطور که هر بنگاه صنعتی در مقیاس کوچک برای ۱۰ نفر با کمترین هزینه و کمترین زمان اشتغال پایدار ایجاد میکند ضمن آنکه بستر اولیه سرمایهگذاری در مجموعه شهرکها و نواحی صنعتی فراهم است.
جهانگیر شاهمرادی - مدیرعامل شرکت شهرکهای صنعتی البرز
