اگر موضوع مبارزه با فساد در کشور حل نشود مشکل اشتغال و رسیدگی به محرومان نیز برطرف نخواهد شد. آقای روحانی ۳ قول مهم اقتصادی به مردم دادند و باید این ۳ قول را اجرا کنند،

مهم‌ترین قول ایشان ایجاد اشتغال (در هر سال ۹۵۰ هزار نفر)، ریشه‌کنی فساد و رسیدگی به امور فقرا و محرومان بود. این ۳ موضوع خواسته همه مردم است. حتی افرادی که به روحانی رای ندادند هم خواستار پیگیری این ۳ موضوع هستند، ضمن آنکه مقامات عالیرتبه کشوری، نمایندگان مجلس و ستاد آقای روحانی نیز این موضوعات را پیگیری می‌کنند. اگر قول رئیس‌جمهور درباره مبارزه با فساد محقق نشود نه در بخش اشتغال و نه در بخش رسیدگی به محرومان نمی‌توان اقدام اساسی کرد زیرا واحد تولیدی نیازمند زمین، ارز و وام است. فسادهای مختلفی در بخش‌های گوناگون بانکی، اداره‌های دارایی و مالیات، شهرداری‌ها و... در کشور به چشم می‌خورد که باید برطرف شود، ضمن آنکه کارمندانی که باید در وزارتخانه‌های مختلف به ارباب رجوع پاسخگو باشند در انجام وظیفه خود تعلل می‌کنند یا به طور معمول رشوه می‌گیرند و یا نمی‌خواهند کاری انجام دهند. سالم‌ترین محیط فعالیت کسب‌وکار در دنیا از نظر این سازمان‌های بین‌المللی دانمارک و نروژ است، حتی امریکا هم در رتبه نهم قرار دارد، یعنی در امریکا نیز فساد اداری هست اما نه به اندازه ایران. ایران در رتبه ۱۳۲ قرار گرفته و یکی از فاسدترین کشورها در حوزه کسب‌وکار به شمار می‌رود، البته پس از ما عراق و افغانستان قرار دارد. ما باید به مسائل مربوط به پولشویی و فساد اهمیت بیشتری دهیم. در این راستا تنها با تکنیک‌های مدیریتی می‌توان با فساد برخورد کرد. باید در روش‌های مدیریتی و تعریف فرآیندهای کار طوری عمل کنیم که زمینه فساد از بین برود و از فساد پیشگیری شود نه اینکه تنها افراد را محکوم کنیم. روش‌های ۳۰ سال گذشته و بگیر و ببند، دیگر کارآیی ندارد و ما روش درست جلوگیری از فساد را در کشور کمتر دیده‌ایم. متاسفانه مدیران و سیاسیون با این نوع کار کردن آشنا نیستند و نیازمند فناوری و فرآیند فنی و حرفه‌ای هستند. این فرآیندها را می‌توانیم از سازمان‌های بین‌المللی که برای شفافیت رتبه کشورها فعال هستند یاد بگیریم البته آنها هیچ‌چیز را به ما دیکته نمی‌کنند و مشورتی به ما نمی‌دهند اما می‌توانیم در جلسات آنها شرکت کنیم و سخنرانی‌های‌شان را گوش دهیم و ما نیز نظرات آنها را اجرا کنیم. مردم نیز از دولتی‌ها مطالبه کنند که برای مبارزه با فساد متکی به دانش داخلی نباشند. متاسفانه این دانش در ایران وجود ندارد پس باید آن را از بیرون خرید.

احمدحاتمی‌یزد  - کارشناس اقتصادی