بانوان بسیاری در بخشهای تولیدی فعال هستند و برای تولید محصولات باکیفیت و متنوع اقدام میکنند اما قادر به پیدا کردن بازار مناسب نیستند.
درواقع، مشکل اصلی بانوان تولیدکننده، ناتوانی آنها برای حضور در بازار و عرصه تولید رقابتی است. این امر سبب شده تا بانوان کارآفرین درآمد پایینی داشته باشند و از وارد شدن به عرصههای بزرگ رقابتی بازبمانند. بانوان کارآفرین با وجود تبحر در بخشهایی چون صنایع دستی و فرش و... به دلیل کمبود سرمایه درگردش قادر به استفاده از شیوههای مکانیزه نیستند و در رقابت با نامداران این عرصه متحمل شکست میشوند.در حالی که استفاده از فناوریهای نوین در تولید و بستهبندی محصولات و فراهم کردن زمینه عرضه و فروش محصول در نمایشگاههای دائمی و فصلی، یک راهحل اساسی برای برونرفت بانوان تولیدکننده و کارآفرین از این مشکل است؛ هرچند آموزش و دراختیار گذاشتن منابع مالی و مجوزهای لازم، ضرورتی بنیادین برای حل مشکلات بانوان کارآفرین است.
اکنون مراکز کاریابی افراد را ثبتنام کرده و در صورت نیاز کارفرما آنها را معرفی میکنند اما باید به کارآفرینی، خوداشتغالی و بنگاههای خرد و متوسط توجه بیشتری شود تا کار و شغل جدید ایجاد شود. همچنین طرح تامین مالی طرحهای خرد با صندوق کارآفرینی امید یا بودجه ۱/۵میلیارد دلاری برای توسعه روستایی اگر با حمایت عملی همراه شود، میتواند فرصتی برای برخورداری بانوان از این تسهیلات باشد.روزی نیست که یکی از خانمهای مجلس درباره سهم بانوان از صندلیهای مدیریتی مصاحبه نداشته باشد یا نامه ننویسند یا از وزیران سوال نپرسند، به طور قطع تا رسیدن به مرز ۳۰ درصدی که رئیسجمهوری برای معرفی معاونان زن در وزارتخانهها قول داده است، پیگیری خواهیم کرد.
سهیلا جلودارزاده - نماینده مجلس شورای اسلامی




