امروز مهمترین کار برای صنعت که باید حاکمیت اعم از دولت و مجلس شورای اسلامی انجام دهند بهبود فضای کسبوکار است، به این معنی که موانع خارج از اراده تولیدکننده که تولید را سخت کرده است برداشته شود.
این کار باید در مجموعه حاکمیت ادامه پیدا کند تا صنعت دسترسی به بازارهای هدف برای صادرات و خدماتدهی خود داشته باشد و بتواند ملزومات تولید از جمله سرمایه، تجهیزات و ماشینآلات، فناوری و دانش فنی را بهدست آورد. به این ترتیب، ضمن دسترسی به نهادههای تولید به بازارهای هدف نیز برسد. این مهمترین مسئلهای است که در صنعت به شکل کلان و در صنعت قطعه به شکل خُرد نیاز است.
اگر روال تولید در داخل روان شود، تولیدکننده میتواند به بازارهای بینالمللی دسترسی یابد و ۳۰ تا ۴۰ درصد تولیدات خود را صادر کند. در چنین شرایطی مقیاس اقتصادی تولید افزایش مییابد.
در نتیجه، نرخ تمامشده کاهش یافته و با رقابتیتر شدن تولید، دسترسی به تجهیزات و فناوری نیز ممکن میشود. همین امر خود بر تیراژ تاثیرگذار است. تمام این موارد به سیاستهای اقتصاد مقاومتی کشور کمک میکند.
از این رو، مهمترین وظیفه حاکمیت بهبود فضای کسبوکار در کشور است، به این معنا به شکل خرد کمیسیون و به معنای جامعتر مجلس شورای اسلامی، در این راستا همنوا و همراه دولت هستند، چنانکه در برنامه ششم توسعه نیز گامهای مهمی برای بهبود وضعیت تولید برداشته شده است.
یکی از موانع تولید، هزینههای مالی تحمیلشده بر آن است اما معتقدم بیش از تمام مولفهها این مقیاس اقتصادی و بازده و بهرهوری تولید است که بر کاهش قیمتها اثر میگذارد.
در نتیجه، مهمترین کار در این امر دسترسی به بازار فراملی است. بنابراین، بازارسازی برای محصولات ضروری است.
صادرات، مجرایی است که میتوانیم از این طریق تیراژ تولید را افزایش دهیم و تولید در مقیاس اقتصادی داشته باشیم. این وظیفه حاکمیت است تا با مستعد کردن فضا به تولیدکننده کمک کند محصولات خود را صادر کند. از این رو، با بهبود فضای کسبوکار تمام مولفههای مورد انتظار صنعتگران و در شکل خرد قطعهسازان تحقق مییابد.
محمدرضا نجفی / عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی
