گروه بینالملل: امروز صنعت خودرو دنیا با تحقیق و توسعه لحظهای در حال پیشرفت است. ادغام خودروسازان بزرگ و مشهور و شکلگیری غولهای خودرویی رشد را سرعت بخشیده و با ظهور خودروهای برقی و خودران پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ میلادی(۱۴۲۸ خورشیدی) آمار تصادفها در این کشورها به صفر برسد.
یکی از کشورهای امریکایی که در زمینه صنعت خودرو حرکتهای رو به جلوی مناسبی دارد، کانادا است. صنعت خودرو در کانادا غیر از کارخانههای سازنده و شرکتهای فعال در زنجیره تامین ستون سومی هم دارد؛ ستونی که فراتر از مرزهای استان اونتاریو گسترش یافته است. دانشگاهها و مدرسههای فناوری کانادا اکنون در تلاش برای ساخت وسایل نقلیه و ایجاد حملونقل پاکتر، ایمنتر و بهینهتر غوطهور شدهاند. بخش پژوهش با پشتیبانی صنعت خودرو و دولت کانادا با ۲۵۰ میلیون دلار سرمایهگذاری از سال ۲۰۰۷(۸۶-۱۳۸۵) تاکنون توانسته خود را در همه جنبههای جهان در حال تکامل خودروسازی کانادا وارد کند. جف نرنبرگ، مدیر شورای تحقیقات علوم طبیعی و مهندسی کانادا(NSERC) که یک آژانس مرجع در زمینه تامین مالی به شمار میآید در این باره گفت: «ما از پژوهشگران و جوانان حمایت میکنیم و در حال کمک به توسعه فناوریهای فردا -دانش علمی فردا- هستیم». دانشگاه «واترلو» در ۱۳۰ کیلومتری غرب تورنتو، بزرگترین مدرسه مهندسی کانادا را در خود جای داده و در انجام برنامههای مطالعاتی رایانهای از بهترینها است. این مدرسه مهندسی پروژههایی را با همه ۵ خودروساز فعال در کانادا انجام میدهد و بیش از ۱۳۰ استاد در این مدرسه در حال مطالعه درباره موضوعهای گوناگون از خودروهای خودران تا معماری کلاسیک هستند. یکی از سخنگویان دانشگاه واترلو با اشاره به اهمیت بسیار زیاد پژوهشگران فارغالتحصیل، دانشگاهیان و زیرساختها گفت: «با همگرایی در وسایل نقلیه آیتی و مهندسی در ۷ سال گذشته واترلو بهخوبی توانسته موقعیت خود را تثبیت کند». تازهترین دستاورد این دانشگاه پیشرفت خیرهکننده در فناوری الکترود است که کوانکوان پنگ، مدیر پروژه دربارهاش گفت: به نتیجه رسیدنش میتواند باعث ۳برابر شدن قدرت باتریها در خودروهای برقی شود.
پروژههای چندگانه
واترلو تنها مدرسهای نیست که درباره صرفهجویی انرژی در جهان بهسرعت در حال الکتریکی شدن مطالعه میکند. دانشگاه «وسترن» در شهر لندن استان اونتاریو هم موافقتنامه ۳.۳۵ میلیون دلاری با پژوهشگران چینی در دسامبر ۲۰۱۷(آذر ۱۳۹۶) امضا کرد که بر اساس آن، یک آزمایشگاه مشترک بین چینیها و کاناداییها برای توسعه باتریهای جامد راهاندازی شد. دانشگاه «مکمستر» در همیلتون اونتاریو هم کلید آغاز کار شرکتی را زده که آزمایندههای پیشرفته باتری برای خودروهای برقی را میسازد.
در دانشگاه «دالهوزی» در شهر هالیفکس نیز شرکت امریکایی تسلا از جف داون، یکی از پیشگامان پژوهش برای باتری خودروهای برقی و گروه ۲۰ نفرهاش حمایت میکند.
این گروه همگی فارغالتحصیل دانشگاهی در مقطع پستدکترا و پژوهشگر و متخصص فنی در پروژهای درباره باتری خودروهای برقی هستند که قرار است دستکم در ۵ سال آینده ادامه داشته باشد. شرایط مالی این پژوهش اعلام نشده اما دانشگاه، میزان کمکهای مالی تسلا برای این پروژه را «قابلتوجه» میداند. در دانشگاه «موسسه فناوری اونتاریو» در شهر اوشاوا، شلدون ویلیامسون در حال سرمایهگذاری روی فوقباتریهایی است که انرژی را در یک میدان الکتریکی ذخیره میکنند که برخلاف عملکرد باتریهای شیمیایی است. فوقباتریها برای اتوبوسهای ترانزیتی و سایر سامانههای ذخیرهسازی استفاده خواهند شد. پروژههای در دست اقدام در دانشگاههای گوناگون کانادا طیف کاملی از پژوهشهای علمی را شامل میشوند و برای نمونه، تنها روی ساخت باتری در خودروهای برقی متمرکز نیستند. دانشگاه «برندون» در استان منیتبا این کشور در تلاش برای بهتر کردن یک جاده خاکی است و دانشگاه نیو برانزویک با در اختیار داشتن محوطههایی در شهرهای فردریکتون و سنت جان(دو شهر از شهرهای استان برانزویک) یک مطالعه ۵ ساله درباره برنامههای رانندگی داوطلبانه دارد. هدف از این مطالعه کمک به کهنسالان محلی است که دیگر نمیتوانند خودشان رانندگی کنند.
سرعت فناوری
در این میان، مسئله مهم سرعت رشد عرصه پژوهش و پژوهشگری در صنعت خودرو است که پا روی گاز گذاشته و در حال مهمتر شدن است. پیش از شروع به کار برنامه «اوتو۲۱»، یک برنامه فدرال برای پراهمیتتر شدن فناوری، فقط ۳ دانشگاه کانادا با خودروسازان این کشور همکاری میکردند. این را پیتر فرایس، استاد دانشگاه «ویندسور» و مدیر پیشین برنامه اوتو۲۱ گفت. پس از رونمایی در سال ۲۰۱۶(۹۵-۱۳۹۴) این برنامه به بزرگترین شبکه پژوهشی کانادا تبدیل شد. فرایس در ادامه صحبتهایش چنین گفت: «ما ۴۸ دانشگاه در این برنامه داشتیم. برای بیش از ۵۰۰ استاد دانشگاه که با ۳۰۰ شرکت کار میکردند تامین مالی انجام دادیم، به بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ دانشجو آموزش دادیم. بیش از ۱۵۰ میلیون دلار ارزش کار بیش از ۱۴ سال است.» بهگفته این استاد دانشگاه، موفقیت بزرگی در رسیدن به اهدافی که دولت داشت برای کانادا رقم خورد. حسرت فرایس اما این است که سرمایهگذاری پژوهشهای دانشگاهی اوتو۲۱ اکنون روی سود اقتصادی تمرکز ندارد.
همزمان برنامههایی که پژوهشهای خودروسازان و تامینکنندگان را پشتیبانی میکنند در قالب «صندوق نوآوری راهبردی» دولت با سرمایه ۱.۲۶ میلیارد دلاری جا شده؛ صندوقی که طیف گستردهای از صنایع را در این کشور پوشش میدهد. در مقابل، بهگفته فرایس، کشورهایی چون آلمان و بریتانیا برنامههای نوآور خود را پیرامون مشاغل و بخشهای خاص میچینند.
او در این باره گفت: «صنعت خودرو بزرگترین بخش تولیدی ما است و هنوز هیچ برنامه اختصاصی برای آن وجود ندارد. دولت بهنظر میرسد این صنعت را از اولویتهای راهبردی نمیبیند و بهواقع اینطور است. وقتی شما اولویت راهبردی تعیین کنید باید رفتاری راهبردی هم داشته باشید. شاید به نظر غیرمنصفانه برسد اما برآورد من این است که مسئله حاضر یک واقعیت است».
از آن سو، سخنگوی ناودیپ باینس، وزیر نوآوری کانادا نیز تاکید کرد صنعت خودرو کانادا در میان بخشهای «پویا و نوآور» رتبهبندی میشود که دولت خواهان شکوفایی آن است. کارل ساسویل، سخنگوی وزیر نوآوری کانادا گفت: «حمایت از سرمایهگذاری روی کسبوکارهای باکیفیت بالا به کمک صندوق نوآوری راهبردی برای بخش تولید صنعت خودرو ادامه خواهد یافت». در همین حال، پژوهشها در زمینههایی چون مواد اولیه و سبک، باتریهای سوخت هیدروژنی و پس از آن هوش مصنوعی و وسایل نقلیه هوشمند که بهعنوان نقاط قوت کاناداییها ظهور کردهاند، ارتقا مییابد اما برای نرنبرگ، مدیر توسعه منطقهای آژانس، بزرگترین پاداش برای صنعت خودرو و اقتصاد کانادا در مردم خلاصه میشود. بهگفته نرنبرگ، این یک سازکار خودتقویتی است چون مردمی که امروز دانشجو یا پژوهشگران فارغالتحصیل مقطع پستدکترا هستند، کارشناسانی خواهند شد که درآینده در این شرکتها کار میکنند». به هر حال این روزها در کانادا نگاهی جدی از پنجره دانشگاهها به صنعت خودرو وجود دارد؛ نگاهی که میتواند این کشور را در بخش تحقیق و توسعه در آیندهای نهچندان دور به کشوری سرآمد تبدیل کند.
منبع: Autonews.com
برگردان: گسترش صنعت
