به شکل کلی باید نهادها با هم هماهنگ باشند و این بدیهی است که هر نهاد همچنان که نقش خود را ایفا میکند، باید در راستای منافع ملی گام بردارد.
گاهی برخی از نهادها در ایران با هم اختلافهایی دارند و وقتی در زمینه موضوعی خاص در کنار یکدیگر قرار میگیرند، ما فکر میکنیم کار مهمی انجام دادهاند. نهادهای اجرایی، قضایی و تقنینی در بسیاری از مواقع با عملکرد خود، فعالیت بخش دیگر را خنثی میکنند. باید در نظر داشت که تامین منافع کلان کشور در حوزه داخلی، منطقهای و عرصه بینالملل بهویژه نفت در گرو هماهنگی همهجانبه نهادها با یکدیگر است. گاهی اختلافها بینقوا به شکلی است که بستر نابوی منفعتی در بلندمدت برای مردم ایران را از بین میبرد. برای آنکه هزینه و انرژی در نهادهای سهگانه کشور با موازیکاری هدر نرود، باید قوای سهگانه و سازمانها و نهادهای دولتی و غیردولتی در یک ارتباط سازنده با یکدیگر قرار گیرند. باید کارشکنی و تضعیف یکدیگر جای خود را به اصلی به نام همکاری دهد. همچنین، باید در سیاست کلان کشور تدابیری اندیشیده شود تا اقدامهایی که منافع کلان کشور را به مخاطره میاندازد، مقابله شود. در این زمینه لزوم توجه به بخش خصوصی اهمیت بسیاری دارد، نباید با نام خصوصیسازی هرگونه اقدامی پوشش داده شود. هماهنگی بینبخشی در کشوری با شرایطی که هیچگونه مشکلی ندارد، ضروری است. حال با در نظر گرفتن شرایطی که ایران در آن قرار دارد، این ضرورت، اهمیت حیاتی مییابد. ایران کشوری است که در شرایط خاصی قرار دارد و قدرتهای جهانی از جمله امریکا در صدد ضربه زدن به منافع ملی آن هستند. تحریمهای بینالمللی نیز مشکلات بیشتری برای کشور ایجاد کرده است. با این شرایط هماهنگی بینبخشی در زمینه نفت از اهمیت بیشتری برخوردار است. چنانچه برنامههای مشخصی از سوی بخشهای مختلف کشور برای مقابله با بحران اقتصادی طرح نشود، نهتنها بخشی خاص از یک نهاد دولتی بلکه تمام کشور متضرر میشود.
جلال میرزایی - عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی
