یکی از مهمترین مباحث برای هر کشوری تولید بیشتر و در نتیجه آن، رشد و توسعه اقتصادی است. همچنین همواره باید به این موضوع توجه شود که تولید و توسعه اقتصادی دارای هزینههایی است که گاهی میتواند بر سلامت انسان تاثیر منفی داشته باشد.
تولید جهانی زباله تا سال ۲۰۵۰ میلادی(۱۴۲۹) به دو برابر افزایش خواهد یافت و بیشترین مقدار رشد در تولید زباله، از طرف کشورهای توسعهیافته و اقتصادهای پیشرفته خواهد بود.
برای بیش از دو قرن از زمان آغاز انقلاب صنعتی، اقتصاد غربی بر اساس فرض «اتخاذ، ساختن، انهدام» ساخته شده است. با این حال، زبالههایی که در قرن بیستم از طرف اروپا و امریکا ایجاد شدهاند، در مقایسه با زبالههایی که درحالحاضر از طرف اقتصادهای نوظهور مثل چین تولید شدهاند، عددی به حساب نمیآیند. بر اساس گزارش جدید بانک جهانی، در سال گذشته میلادی در کل جهان ۲ میلیارد تن زباله جامد شهری(زباله خانگی و تجاری) تولید شده است. این به معنای روزی ۷۴۰ گرم برای هر فرد است.
این اعداد شامل زبالههای عظیم صنعتی نمیشود. زبالهها و پسماندهای صنعتی از مواد باارزشتری مثل آهن تشکیل میشود و برای بعضی از شرکتها جمعآوری و فروش این پسماندها سودآور است. با این حال، بزرگترین مشکل پسماندها و زبالههای جهان، مدیریت ۳۰ میلیارد تن دیاکسیدکربن نامرئی است که هر سال در اتمسفر رها میشود.
هرچه مردم ثروتمندتر میشوند، بیشتر مصرف میکنند و درنتیجه، بیشتر دور میریزند. اقتصادهای توسعهیافته ۱۶درصد از جمعیت جهان را تشکیل میدهند و ۳۴ درصد زباله آن را تولید میکنند.
بر مبنای گزارش بانک جهانی، تا اواسط قرن حاضر میلادی، کشورهای اروپایی و امریکا ۲۵ درصد به میزان تولید زباله و پسماند خود اضافه میکنند. در همین دوره در آسیای شرقی میزان تولید زباله به نصف افزایش خواهد یافت و در افریقای جنوبی و کشورهای جنوب صحرای افریقا ۳ برابر خواهد شد. کل تولید جهانی سالانه زباله نیز به ۳.۴ میلیارد تن خواهد رسید.
رامین امانی - عضو انجمن علمی اقتصاد دانشگاه کردستان
