روابط بین چین و امریکا در عرصه بینالملل ابعاد گستردهای دارد. در سالهای گذشته بین این دو کشور اختلافهایی ایجاد شد که روزبهروز گستردهتر شد به شکلی که عنوان «جنگ تجاری» را میتوان برای آن در نظر گرفت.
اقدامهای برتریجویانه امریکا و وضع قوانین و تعرفههای جدید از سوی این کشور بر واردات محصولات چینی باعث شد چین نیز در اقدامی متقابل، بر واردات محصولات امریکایی تعرفه وضع کند و تعرفههای پیش را افزایش دهد. انرژی از جمله محورهای صادراتی بود که با هدف وارد کردن فشار به امریکا مشمول افزایش تعرفه شد. این افزایش بیش از ۱۵ درصدی، نرخ تمامشده انرژی را برای صنایع چین افزایش میدهد.
جنگ تجاری بین امریکا و چین فرصت مناسبی برای ایران است تا در تامین انرژی صنایع چین نقش جدیتری بازی کند. سیاستهای نفتی دولت ایران در این بازه زمانی(فعال بودن تنش بین امریکا و چین) از اهمیت اساسی برخوردار است. با توجه به آنکه انرژی در صنعت چین اهمیت حیاتی دارد و خوراک پالایشگاههای مختلف در این کشور را تامین میکند ما با تامین بخشی از انرژی این کشور از جمله تامین نفت، گاز، مشتقات نفتی و میعانات میتوانیم شریک تجاری خوبی برای این کشور باشیم. از طرف دیگر، با توجه به وسعت اختلافهای این دو کشور، طبیعی است که چینیها مناسبات خود با ایران را رها نکنند و مانند برخی از کشورها بنا ندارد ایران را دور بزند و دربست تابع سیاستهای امریکا باشد.
حسن مرادی - کارشناس انرژی و استاد حقوق انرژی دانشگاه تهران
