واحدهای تولیدی با دانشگاه‌های علمی‌کاربردی برای آموزش نیروهای انسانی خود در حال همکاری هستند.

واحدهای پیشرو برای اجرای این امر مهم پیشگام شده‌اند زیرا ضرورت فعالیت امروز است. همچنین باید توجه داشت، برای بنگاه‌های اقتصادی مدرک ملاک نیست. تحصیلات و مدرک ممکن است در انتخاب یا موفقیت فرد معیار باشد اما ملاک نیست و فقط می‌توان افراد فعال در واحدهای تولیدی خود را تشویق کرد تا مهارت‌های‌شان را افزایش دهند. حال برای افزایش مهارت ممکن است برخی وارد آموزشگاه‌های فنی و حرفه‌ای شوند یا برخی به حوزه نظری و دانشگاه‌ها و با توجه به فراخور سازمان مورد نظر خود به قسمت‌های مختلف آموزشی وارد شوند. البته ممکن است در شرایط متغیری که اقتصاد و صنعت کشور دارد برخی واحدها اقدام نکنند چون معتقدند این امر برای آنها هزینه‌بر است. البته این دیدگاهی اشتباه است زیرا نیروی انسانی بزرگ‌ترین سرمایه هر سازمانی است و پرورش و ارتقای این منابع انسانی کمک زیادی به توسعه و خودکفایی خواهد کرد. اگر سازمانی برای این امر ارزش قائل نباشد در آینده‌ای نه‌چندان دور با مشکل روبه‌رو خواهد شد. واحدهایی که در این زمینه روزآمد نیستند دیر یا زود باید جای خود را به دیگری دهند. همچنین در بحث آسیب‌شناسی آموزش در کشور مشکلات ریشه‌ای وجود دارد. رهبر معظم انقلاب نیز در سخنان خود بارها به آن اشاره و عنوان کرده‌اند که یک سلسله مباحث قالب گرفته شده به سازمان‌ها و نهادهای علمی و آموزشی خود وارد کرده‌ایم و از این مباحث برای آموزش دانشجویان و حتی دانش‌آموزان استفاده می‌کنیم. این امر به این معنی است که مطالب و آموزش‌ها بومی‌سازی نشده و از دل جامعه بیرون نیامده است و دانشگاه‌های علمی‌کاربردی کشور نیز از این امر مستثنا نیستند. نمی‌توان منکر ضعف‌ها در امر آموزش‌های رسمی کشور شد اما با این وجود معتقدم آموزش دادن بهتر از آموزش ندادن است.
محمدرضا ملاکی - فعال صنعت خودرو