سبد حمایتی، بنکارت و واریز نقدی ۳ راهکاری است که دولت میتواند از آنها برای افزایش دستمزد و جبران تورم در ماههای گذشته استفاده کند.
با این حال، هر کدام از این سیاستها مشکلات خاص خود را دارند. سبد معیشتی به شیوه توزیع نیاز دارد، بنکارت نیازمند تعیین شیوه و محل خرید است و واریز نقدی آن هم تورم ایجاد میکند. دولت دلیل اصلی تاخیر در جبران خسارتهای بهوجودآمده را زمانبر بودن مسیر انتخاب و اجرای این سیاستها عنوان میکند.
این موضوع دردی از کارگران کشور درمان نمیکند. در شرایط کنونی آسیبپذیرترین افراد و خانوادههای اجتماع که هنوز شغل دارند، در خطر معیشتی قرار گرفتهاند و بررسیهای دولت هرچند که شاید به بهبود کارآیی برخی سیاستها منجر شود اما تاثیری بر زندگی آنها ندارد.
اگر دولت برنامهای دارد که از این افراد و خانوارها حمایتها کند، باید این کار را سریعتر انجام دهد. نمیشود افرادی را که هر روز به مرز فقر نزدیکتر میشود و حتی برخی از آنها در شرایط فقر مطلق به سر میبرند، معطل سیاستگذاری و تعیین استراتژی گذاشت.
رفتار دولت در ماههای گذشته و معطل نگهداشتن اقشاری که نبض اقتصادی کشور زیر دست آنها میزند، ممکن است پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و حتی سیاسی بسیاری داشته باشد.
کارفرمایان توانایی مالی ندارند که بتوانند از کارگران به شکل مستقیم و غیرمستقیم حمایت کنند. علاوهبر این، ادامه این مسیر برای کارگران هم بسیار دشوار است. این شرایط نشان میدهد دولت شرایط اقتصادی بهوجودآورده را باید کنترل کند.
هوشنگ حاجتی / رئیس مجمع عالی نمایندگان کارگری
