هدف از مطالعه تاریخ به‌ویژه در زمینه صنعت بهره‌گیری از تجربیات دیگران است.

با این حال، در این میان یک نکته دارای اهمیت فراوان بوده، آن‌هم فراموش کردن بعضی از تجربه‌‌هایی که در گذشته نصیب جامعه شده است. یکی از عوامل گسترش دانش علمی در گذشته، هنر فراموش کردن است. سیسرو نقل می‌کند هنگامی که سایموندیز به دولتمرد آتنی تمیستوکلس پیشنهاد کرد که هنر حافظ را بیاموزد او نپذیرفته و گفته بود به جای آن فراموش کردن را به من یاد بده زیرا آنچه را که می‌خواهم فراموش کنم به یادم می‌آید و برعکس هرچه را می‌خواهم در یادم بماند فراموش می‌کنم. به عنوان نمونه تا زمانی که ریاضیات سنتی فراموش نشد و اصول آن به کنار گذاشته شد ریاضی جدید در اروپا رواج نیافت. ویلیام جیمز می‌گوید برد عملی تفکر، اهمیت فراموش کردن و به یاد داشتن یکسان است. اگر همه چیز را به خاطر می‌سپاریم همان اندازه زیان می‌دیدیم که اگر همه چیز را فراموش می‌کردیم. در حقیقت فراموش کردن و به یاد آوردن بسیار به هم نزدیک هستند و این موضوع در صنعت می‌تواند کاربرد بسیار مفید و موثری داشته باشد زیرا گاه ما همچنان اسیر و دربند گذشته‌ای در حوزه صنعت هستیم که امکان پیشرفت را از ما می‌گیرد. بنابراین، تکنیک‌های مناسب و روش‌های جدید را نباید به خاطر اینکه در گذشته اقداماتی صورت گرفته و تجربه‌هایی به‌دست آمده، رها کرد. همان‌قدر که تجربه‌های گذشته راهگشا است، توجه به فعالیت‌های جدید و شناخت درست از شیوها آنها نیز لازم به نظر می‌آید.
حسن محرابی / روزنامه‌نگار