کدخبر: 5096

بازدهی پایین تولید و ناتوانی در جذب سرمایه‌گذاری

صادرات یکی از فاکتورهای مهم در امر درآمدزایی کشورها است. صادرات به بازارهای بین‌المللی چند گزینه خاص نیاز دارد؛ کیفیت و استانداردهای موردنظر جهانی، نرخ تمام‌شده پایین و البته تنوع در آپشن‌های مختلف تولید.

صنعت خودرو کشور اگر بخواهد سهمی در بازارهای جهانی داشته باشد باید همت کند و به سوی تولید خودروهای متنوع مطابق با استانداردهای جهانی و نرخ رقابتی حرکت کند. تولیدات داخل خیلی متنوع نبوده مگر محصولات جدید تحولی در بازار عرضه به وجود آورد تا بتوانیم صادرات دلخواه داشته باشیم.
همچنین، یکی از مقولات مهم در امر تنوع طراحی پلتفرم در کشور است. توسعه طراحی زمینه محقق شدن ۳ آیتم مهم را برای خودروسازان داخلی فراهم می‌کند. البته در تیراژ، تولید نیز باید دارای میزان بالا باشد که قیمت‌ها روند کاهشی در واحدهای صنعتی داشته باشند. باید بدانیم برای رسیدن به سطح استانداردهای جهانی مولفه‌های زیادی از آغاز تولید تا پایان فرآیند آن وجود دارد؛ از مواد اولیه مورد استفاده تا مونتاژ قطعات و نصب آن و رسیدن به محصول نهایی. چالش‌های تولید در ایران زیاد است. بخشی از این چالش‌ها به فضای کسب‌وکار برمی‌گردد؛ مالیات، بیمه، بهره‌های بانکی و مسائل خود تولید. از این رو، بازدهی در تولید پایین است در حالی که بازدهی در بسترهای غیرتولیدی در کشور بیشتر است. این مسائل است که منجر می‌شود تا مردم نقدینگی خود را به سوی بازار دلار و طلا هدایت کنند. اگر بازدهی در تولید بالا بود به طور قطع مردم در این بخش سرمایه‌گذاری می‌کردند. این مشکلات داخلی است که پیش از سهم‌خواهی در بازارهای جهانی باید در کشور رفع شود. نوسان‌های ارزی بخش دیگری از چالش‌های داخل در امر تولید است. در کشورهای خارجی مشاهده نمی‌شود فردی ارز خریداری کند و در مدت یک ماه ۱۰۰ درصد نرخ آن افزایش یابد. این بازار برای مردم شیرین است تا نقدینگی خود را در این بازار سرمایه‌گذاری کنند. نرخ ارز در مدت ۳۰ سال در کشورهای دیگر ثابت بوده اما در ایران فقط از آغاز سال تا امروز روند افزایشی آن التهاب بازار را رقم زده است. دولت اعلام کرد ارز در بازار تک‌نرخی می‌شود اما اجرایی شدن آن به معنای واقعی با توجه به شرایطی که کشور دارد بسیار سخت است.‌ دلار در تمام کشورها تک‌نرخی است تنها در بازار ایران است که ارز با قیمت‌های متفاوت در بازار معامله می‌شود. ارز چند نرخی در تولید معنی ندارد. در این شرایط طبیعی است که کسی به فکر سرمایه‌گذاری در بخش تولید نباشد. انتظار این است که دولت باید حمایت واقعی از تولید داشته باشد همان طور که دولت چینی از تولیدکننده خود دارد. آنها بازار صادراتی خود را با تسهیلات و مشوق‌های دولتی توسعه داده‌اند. دولت مالیات را برای تولیدکننده و صادرکننده کاهش می‌دهد و کمک به جذب سرمایه‌گذاری خارجی می‌کند. چرا ما نمی‌توانیم سرمایه‌گذار خارجی در بازار خود جذب کنیم؟
امرالله امینی - عضو هیات‌علمی دانشگاه علامه طباطبایی