امروز میدان مبارزه قطعهسازان صنعت موتورسیکلت با بازار گمرک قطعات منفصله است. تولیدکنندگان قطعات خود توزیع و عرضه قطعات را برعهده دارند در حالی که طرف خارجی برای ورود کالاهای خود کارگزار ایرانی دارد و برای فروش محصولات خود از آنها حمایت مالی میکند.
اگر روی نقاط قوت و ضعف دو طرف تولیدکننده داخلی و خارجی مطالعه شود اصل مسئله این است که تولیدکننده خارجی از تمام موقعیتها و نیز فضای مجازی برای تبلیغ و فروش محصولات خود بهره میبرد و کارگزار داخلی نیز او را در این امر حمایت میکند در حالی که شرکتهای بازرگانی داخلی در توزیع کالاهای ایرانی، صنعتگر داخلی را همراهی نمیکنند. به طور نمونه، شرکتهای مادر چینی در اقدامی برای پشتیبانی ممکن است ۷۰۰ تا ۸۰۰ قلم از قطعات موتورسیکلتهایی را که هنوز به مصرف نرسیده است به شرکت ایرانی بفروشند که بازی رقابت را به نفع خود تمام کنند. به این ترتیب، تولیدکننده داخلی را برای بومیسازی قطعه از میدان رقابت خارج میکنند. همچنین، اختلاف مالی بین ایران و چین مزید بر علت است زیرا نرخ بهره در کشور بالا است اما برای تولیدکننده چینی اینگونه نیست. از سوی دیگر، فروشندگان داخلی ترجیح میدهد با کارگزار خارجی وارد همکاری شوند. این امر به چند دلیل برمیگردد؛ نخست اینکه سبد کالایی آنها کامل است و دیگر اینکه مشوقهایی دارند که در کنار اعتبار به آنها داده میشود. دلیل ورشکستگی بسیاری از واحدهای تولیدی ما اکنون ضعف در تولید نبوده بلکه این عوامل به کاهش توان رقابت آنها در بازار داخل منجر شده است. مدیران ما تفکر تجاری و بازاری ندارند. امروز به جرات میتوان مدعی شد قطعات موتورسیکلت داخلی به لحاظ کیفیت بالاتر و از نظر نرخ پایینتر هستند. در این زمینه مکانیسم توزیع بسیار تاثیر دارد و تولیدکنندگان خارجی بهویژه چینیها با توجه به شناختی که از بازارهای جهانی دارند، میدانند کجا باید وارد شوند و در بازار چه عملکردی داشته باشند. این رمز موفقیت آنها است.
حبیبالله محمودان - نایبرئیس انجمن تولیدکنندگان قطعات موتورسیکلت و دوچرخه
